จีน จบแล้ว

ถูกทอดทิ้งจนสิ้นใจ ก่อนถูกคนคลั่งแห่งวันสิ้นโลกอ่อนโยนเข้าล่อลวง

Name: ถูกทอดทิ้งจนสิ้นใจ ก่อนถูกคนคลั่งแห่งวันสิ้นโลกอ่อนโยนเข้าล่อลวง
Author: 落今朝

โดย 落今朝 · แปลโดย ชาเย็นใส่นม

4.80 รีวิว·อัปเดต 13 พ.ย. 2026

【วันสิ้นโลกสมมติ＋แฟนเก่าชั่วช้าตามง้อจนแทบมอดไหม้＋ตัวร้ายคู่แค้นพลิกขึ้นเป็นผู้ชนะ＋ศึกชิงรักหักสวาท＋ต่างฝ่ายต่างเยียวยากันและกัน＋ชวนใจเต้น＋สุนทรียะแบบโรแมนติก＋รักเดียวใจเดียวทั้งคู่】

【แสงแห่งความหวังผู้อ่อนโยนและมุ่งมั่น x เสือยิ้มยากผู้ดีมีรสนิยมแต่โรคจิต】

จนลมหายใจสุดท้าย เวินเหยาก็ยังไม่เข้าใจว่าตนชอบอะไรในตัวเสิ่นอี้ชวน ชอบความเย็นชาไร้หัวใจของเขา หรือชอบความเห็นแก่ตัวของเขากันแน่?

ในฐานะคู่หู เธอเสี่ยงชีวิตเคียงข้างเขามาถึงเจ็ดปี แต่เมื่อเผชิญอันตราย เขากลับทอดทิ้งเธออย่างไม่ลังเล

เขาพูดว่า “เธอติดพิษศพแล้ว อยู่บนรถไฟต่อไปไม่ได้”

เขาพูดว่า “เวินเหยา ฉันนึกว่าเธอรู้จักวางตัวเสียอีก”

—

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอก็เห็นใบหน้าของจี้หมิงเฉิน คู่แค้นของเธอ—ชายโรคจิตผู้มีดวงตาหยาดเยิ้ม ใบหน้าอ่อนโยน งดงามเหนือผู้ใด และฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา

ชายหนุ่มใช้นิ้วเปื้อนเลือดเชยคางเธอขึ้น รอยยิ้มพราวเสน่ห์พร้อมลมหายใจชวนใจสั่น “ฉันช่วยเธอไว้แล้ว เธอจะตอบแทนฉันอย่างไร?”

ปลายจมูกของเวินเหยาแสบผ่าว เธอกัดฟันรวบรวมความกล้า เงยหน้าขึ้นแนบริมฝีปากกับเขา

จี้หมิงเฉินที่แค่หยอกล้อเธอตามปกติ: “!?”

—

ต่อมา เสิ่นอี้ชวนค้นหาทั่วทะเลซากศพ จมอยู่กับความเสียใจทั้งวันทั้งคืน เมื่อในที่สุดได้พบเธออีกครั้ง เขาก็ทั้งดีใจทั้งเศร้า ดวงตาแดงก่ำ วิงวอนอย่างน่าสมเพชว่า “กลับมาเถอะ อาเหยา...”

แต่กลับเห็นชายชุดขาวคนหนึ่งเดินเข้ามาจากด้านหลังเวินเหยาอย่างเชื่องช้า ชายคนนั้นวางมือบนไหล่เธออย่างสนิทสนม พลางยิ้มมองคนตรงข้าม ก่อนกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ตอนนั้นฉันสอนเธอไว้ว่าอย่างไร หืม?”

“ความเมตตาต่อศัตรู คือความโหดร้ายต่อตัวเอง”