ถูกทอดทิ้งจนสิ้นใจ ก่อนถูกคนคลั่งแห่งวันสิ้นโลกอ่อนโยนเข้าล่อลวง

ตอนที่ 49 พาหะธาตุ

7 นาที· 1.5K คำ

“เขาเป็นนักศึกษาผลการเรียนยอดเยี่ยมจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ เรียนวิศวกรรมอิเล็กทรอนิกส์ น่าจะเป็นวิศวกรที่เก่งมาก” เวินเหยาพูด

“ตามที่คุณว่า” จี้หมิงเฉินจึงเปิดประตู

ขณะที่สัตว์ประหลาดจำพวกปลากำลังอ้าปากกว้างจนเห็นเขี้ยวเต็มปาก เตรียมกลืนชายแว่นเข้าไป เปลวไฟสว่างจ้ากลุ่มหนึ่งก็พวยพุ่งออกมา เผาสัตว์ประหลาดตัวนั้นจนกลายเป็นเถ้าถ่านที่ค่อย ๆ ลอยกระจายไปในชั่วพริบตา

สัตว์ประหลาดจำพวกหนูที่โดนยิงไปนัดหนึ่งแต่ยังไม่ตายสนิทก็ถูกจัดการแบบเดียวกัน

ชายแว่นมองชายในเสื้อเชิ้ตสีขาวด้วยสีหน้าหวาดผวา พลางถอยกรูดไปด้านข้าง ขาที่ขาดจนเห็นกระดูกสีขาวโพลนลากเป็นรอยเลือดน่าสยดสยองไปบนพื้น…

จี้หมิงเฉินปัดมือสองสามที เดินทอดน่องเข้ามาหยุดตรงหน้าเขาแล้วนั่งยอง ๆ ลง ก่อนถามด้วยรอยยิ้มว่า “คุณผู้ชาย การแสดงของโลกสัตว์เมื่อครู่ สนุกไหมครับ?”

ชายแว่นมองชายชุดขาวผู้มีใบหน้างดงามไร้ที่ติและรอยยิ้มอบอุ่น ทว่าตัวเขากลับหวาดกลัวยิ่งกว่าตอนเห็นสัตว์ประหลาดเสียอีก “คะ…คุณ…คุณคือจี้…จี้หมิงเฉิน…”

จี้หมิงเฉินหัวเราะเบา ๆ น้ำเสียงนุ่มนวลและสุภาพอ่อนโยน “ที่แท้คุณก็รู้จักผม ถ้าอย่างนั้นขอทราบชื่อแซ่ของคุณหน่อยได้ไหมครับ?”

เวินเหยาที่ถือปืนเดินตามเข้ามา “……”

สมกับเป็นตัวร้ายจริง ๆ

ความเจ็บปวดแสนสาหัสผสมกับความหวาดกลัวทำให้ชายแว่นเหงื่อเย็นไหลชุ่ม เขาไม่กล้าพูดอะไร เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปน ร่างกายเกร็งเขม็ง ราวกับจะหมดสติไปในวินาทีถัดมา “อย่า…อย่าเข้ามา…”

“ขอ…ขอร้อง…ปล่อย…ปล่อยผมไป…”

จี้หมิงเฉินยังไม่ทันพูดอะไร เสียงสัญญาณเตือนภัยในอาคารวิจัยก็ดังขึ้นกะทันหัน ไฟเพดานสีฟ้าขาวเปลี่ยนเป็นสีแดงกะพริบ ทางเดินด้านนอกพลันเกิดความวุ่นวาย “เร็วเข้า! ห้องทดลอง 036 ชั้น 12!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป