เกิดใหม่หลังเป็นม่าย ฝึกสามีผู้เย็นชาให้เชื่อง

ชาติที่แล้ว หยุนเหยาเกิดในตระกูลชั้นสูงที่สุด รูปโฉมและความสามารถโดดเด่นเหนือใครทั่วหล้า อีกทั้งยังมีคู่หมั้นที่รักใคร่ลงรอยกัน

แต่เมื่อแผ่นดินวุ่นวาย เหล่าขุนศึกช่วงชิงอำนาจ นางกลับถูกบิดายกให้เฮ่อลี่เฉิง ผู้เป็นยอดคนผู้เหี้ยมโหด

นางรังเกียจเฮ่อลี่เฉิงที่เป็นเพียงคนบ้านนอก หยาบกระด้าง ทั้งยังเงียบขรึมและไม่รู้จักเอาใจคน ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือเรี่ยวแรงบนเตียงกับรสนิยมวิปริตของเขา

ตลอดแปดปีที่เป็นสามีภรรยากัน ในสายตาคนนอกนางกับเฮ่อลี่เฉิงรักใคร่กลมเกลียว ทว่าลับหลังกลับเริ่มจากนอนเตียงเดียวกันแต่ฝันคนละทาง จนชิงชังกันและกันราวกับศัตรู

เฮ่อลี่เฉิงสิ้นพระชนม์ในปีที่สองหลังขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ

ครั้นนางได้พบเขาเป็นครั้งสุดท้าย นางยังเอ่ยวาจาร้ายกาจใส่ “รีบไปเสียเถิด อย่ามาขวางข้าที่จะเลี้ยงชายบำเรอผู้น่ารัก”

โอรสวัยห้าขวบขึ้นครองราชย์ ส่วนนางก็กลายเป็นไทเฮาผู้สำเร็จราชการหลังม่านที่อายุน้อยและงดงามที่สุด ข้างกายมีขุนนางคนโปรดไม่ขาด แต่วันหนึ่งกลับรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ แล้วเริ่มคิดถึงเฮ่อลี่เฉิง

ค่ำคืนวันครบรอบสิบปีแห่งการจากไปของเฮ่อลี่เฉิง นางเผาหญิงงามสิบคนส่งไปให้เขา

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง นางก็กลับมายังปีที่สองหลังแต่งงานกับเฮ่อลี่เฉิง ฝ่ามือเบาหวิวของนางฟาดใส่เฮ่อลี่เฉิงที่กำลังจับข้อเท้านางไว้แล้วจูบไล้

หยุนเหยาคิดว่า ผู้ชายคนนี้ทำให้นางไม่ชอบใจไปเสียทุกอย่าง แต่ทุกอย่างในตัวเขาก็ไม่มีชายอื่นคนไหนเทียบได้ เช่นนั้นก็แค่ฝึกฝนอบรมเขาให้ดีเท่านั้น

ทว่าเฮ่อลี่เฉิงผู้เคยคลั่งไคล้ร่างกายของนางอย่างบ้าคลั่งในชาติที่แล้ว กลับสะบัดนางออก แล้วกล่าวด้วยแววตาเย็นเยียบทีละคำว่า “ฮองเฮา เราจะทำตามที่เจ้าปรารถนา ปลดเจ้าออกจากตำแหน่งฮองเฮา ให้เจ้าได้สมหวังกับชายชู้ทั้งหลาย”

ตอนนั้นเองนางจึงรู้ว่าเฮ่อลี่เฉิงก็กลับชาติมาเกิดใหม่เช่นกัน

＊

หลังเฮ่อลี่เฉิงสิ้นพระชนม์ วิญญาณของเขายังคงวนเวียนอยู่ในวังหลวงหลายปี เฝ้ามองฮองเฮาสวมเขาให้เขานับไม่ถ้วนด้วยตาตนเอง

หลังได้รับหญิงงามสิบคนเป็นของกำนัล เขาก็โมโหจนฟื้นคืนชีพ ตั้งใจเด็ดขาดว่าจะตัดขาดกับหยุนเหยา

แต่ด้วยเหตุผลนานัปการ สายสัมพันธ์ของทั้งคู่กลับยิ่งถักทอลึกซึ้งขึ้น

ท้ายที่สุด เขากลับหลงใหลในหญิงผู้นี้ทั้งสองชาติ