เขาไม่ได้หยุดพัก แต่เดินช้า ๆ วนรอบบ่อยาอีกหนึ่งรอบ ตอนแรกฝีเท้ายังแข็งทื่ออยู่บ้าง ทว่าเมื่อเดินไปได้สักพัก ก็แทบไม่ต่างจากคนธรรมดาแล้ว
พลังยาที่หลงเหลืออยู่ในร่างยังคงหล่อเลี้ยงร่างกายอย่างต่อเนื่อง
ขอเพียงหมุนเวียนเคล็ดวิชาต่อไป กล้ามเนื้อและลมปราณโลหิตของเขาก็จะฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ได้ในไม่ช้า
เฉินเสวียนเดินไปข้างกำแพง หยิบแท่นสแตนเลสที่ใช้วางผ้าเช็ดตัวขึ้นมา
เขาถ่ายพลังวิญญาณเข้าสู่ฝ่ามือ แล้วค่อย ๆ ออกแรง
ท่อสแตนเลสที่แข็งแรงพลันเริ่มค่อย ๆ งอทีละนิดในมือของเขา
เฉินเสวียนคลายมือ แล้ววางแท่นกลับเข้าที่เดิม
ด้วยพละกำลังจากขั้นฝึกปราณระดับหนึ่งเพียงอย่างเดียว คนธรรมดาก็แทบจะทนหมัดของเขาไม่ได้แล้ว
หากผสานเข้ากับประสบการณ์ต่อสู้ในโลกบำเพ็ญเซียน ต่อให้หวงถิงระดมพวกนักเลงมาหลายสิบคนรุมโจมตี ก็ยังไม่มีทางเป็นคู่มือของเขาได้
เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่พ่อเตรียมไว้ให้ แล้วเปิดประตูห้องวารีบำบัดออก
เฉินเจี้ยนกั๋ว โจวหลาน ฉินอวี่เฟย์ และผู้ช่วยของเธอเฝ้าอยู่ด้านนอกมาตลอด
ทันทีที่ประตูเปิด ทั้งสี่คนก็ลุกขึ้นโดยไม่รู้ตัว เตรียมเข้าไปช่วยพยุง
แต่เมื่อเห็นเฉินเสวียนยืนอยู่หน้าประตูเพียงลำพัง พวกเขาต่างก็เผยสีหน้าประหลาดใจ เบิกตากว้างและหยุดชะงักอยู่กับที่
เมื่อครู่เขายังเป็นคนที่กล้ามเนื้อลีบ ต้องนั่งรถเข็นเข้าไปและให้คนช่วยยก แล้วทำไมแค่แช่ยาไม่นาน ทั้งสภาพร่างกายและจิตใจถึงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แถมยังยืนเดินออกมาได้ด้วยตัวเองอีกด้วย