“ถ้ารู้สึกว่าร่างกายมีอะไรผิดปกติ ให้หยุดทันที อย่าเอาชีวิตไปเสี่ยงเพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองมีฝีมือ”
“ขอบคุณคุณหนูฉินที่เป็นห่วง”
“ใครมีเวลามาเป็นห่วงนายกัน ฉันกลัวนายทำให้ชื่อเสียงตระกูลฉินเสียหายต่างหาก อย่างไรเสียยาที่ใช้ก็เป็นยาของตระกูลเรา ถ้านายเป็นอะไรขึ้นมา ต่อไปเราจะอธิบายกับคนอื่นยังไง?” ฉินอวี่เฟย์คิดข้ออ้างนี้ขึ้นมาได้อย่างฉับไว เพื่อคล้องโซ่ตรวนไว้กับเฉินเสวียน หวังว่าเขาจะไม่อวดดีเกินไปจนเกิดผลร้ายแรง
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ห้องบำบัดด้วยน้ำก็จัดเตรียมเรียบร้อย
เภสัชกรจากไป่เชาถังนำสมุนไพรกลับไปที่ห้องยา แล้วเริ่มจัดการตามข้อกำหนดที่เฉินเสวียนเขียนไว้
ระหว่างรอน้ำยา เฉินเสวียนหมุนเวียนคัมภีร์หยางหยวนอีกครั้ง ค่อย ๆ สะสมพละกำลังทีละน้อย
สี่ทุ่ม น้ำยาที่เคี่ยวเสร็จแล้วก็ถูกส่งมาถึงโรงพยาบาล
น้ำยาที่เคี่ยวจนเข้มข้นถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน
ส่วนหนึ่งใส่ในกระปุกเก็บความร้อนสำหรับดื่ม ส่วนที่เหลือเทลงในอ่างของห้องบำบัดเพื่อฟื้นฟูร่างกาย แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในปริมาณที่เหมาะสม
ทั่วทั้งห้องบำบัดอบอวลไปด้วยกลิ่นยาหอมเข้มข้น
เฉินเจี้ยนกั๋วอุ้มลูกชายลงจากรถเข็นไปยังอ่างยา
“เสวียน น้ำร้อนเกินไปหรือเปล่า?”
“กำลังพอดีครับ”
“พ่อออกไปข้างนอกก่อนเถอะ ไปรออยู่กับแม่”
เฉินเจี้ยนกั๋วยังอยากอยู่ต่อ แต่เฉินเสวียนยืนกรานให้เขาออกไป
การฝึกบำเพ็ญที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้จะทำให้เกิดความเคลื่อนไหวไม่น้อย ตอนนี้เขายังไม่อยากให้พ่อแม่รู้เรื่องการบำเพ็ญเซียน
หากวันหน้าพลังของเขาแข็งแกร่งขึ้น เขาจะพาพ่อแม่ไปบำเพ็ญเซียนด้วยกัน แต่ตอนนี้เขายังอ่อนแอ ยากจะพิสูจน์ให้ใครเห็นได้