หลังมาถึงโรงพยาบาลเจียงโจวที่หนึ่ง สวีเหวินซานก็ลงจากรถมาเปิดประตูให้เฉินเสวียน
“คุณเฉิน ถึงโรงพยาบาลแล้วครับ”
“ขอบคุณ”
“เรื่องเล็กน้อยครับ”
สวีเหวินซานยิ้มแล้วถอยไปยืนข้าง ๆ
ฉินอวี่เฟย์มองเฉินเสวียนผ่านกระจกรถ
“อีกสามวันยังต้องไปตระกูลเจ้าอีกหรือ”
“อืม”
“ระวังตัวไว้หน่อยแล้วกัน หากอีกสามวันเจ้าชิงหยามีปัญหาอะไรขึ้นมาแม้แต่นิดเดียว เจ้าเทียนสงอาจไม่สุภาพเหมือนวันนี้อีกแล้ว”
“คุณหนูฉินเป็นห่วงผมหรือ”
“ใครเป็นห่วงนายกัน!” ฉินอวี่เฟย์รีบปฏิเสธ “ฉันแค่ไม่อยากให้นายอาศัยชื่อว่าตระกูลฉินเป็นคนแนะนำ แล้วทำให้ตระกูลฉินเสียหน้าเท่านั้นแหละ ฮึ!”
เธอไม่เปิดโอกาสให้เฉินเสวียนพูดต่อ รีบเลื่อนกระจกขึ้นทันที
รถเก๋งสีดำแล่นออกจากโรงพยาบาลไป
เฉินเสวียนยืนอยู่กับที่ มองรถแล่นหายไปจนสุดถนนแล้วส่ายหน้ายิ้ม ก่อนหันหลังเดินเข้าอาคารฟื้นฟูสมรรถภาพ
ความลับของสวีเหวินซานค่อย ๆ สืบทีหลังก็ได้
ตอนนี้เขาควรเอาสัญญาไปให้น้องสาวก่อน
ในลิฟต์ เฉินเสวียนหลับตาเดินพลังตามคัมภีร์ไท่ฉู่จ้าวฮว่า การฝังเข็มรักษาเจ้าชิงหยากินพลังวิญญาณไปไม่น้อย วงลมปราณในตันเถียนอ่อนกำลังลงมากเมื่อเทียบกับตอนมา พลังวิญญาณบนโลกเบาบางเกินไป หากอาศัยเพียงการหายใจเข้าออกเพื่อฟื้นฟูให้เต็มที่ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหนึ่งวัน
แต่การเดินทางครั้งนี้ก็ได้ผลตอบแทนไม่น้อย
ห้าล้านเพียงพอจะจัดการหนี้สินและเรื่องที่พักของครอบครัว ทั้งยังเหลือซื้อสมุนไพรได้อีกจำนวนหนึ่ง ส่วนอัญมณีกับไม้ที่เจ้าเทียนสงรับปากว่าจะช่วยหาให้ ในอนาคตสามารถนำไปหลอมเป็นเครื่องรางม่านพลังและวัตถุเทพขั้นพื้นฐานที่สุดได้