กลับจากแดนเซียน ครอบครัวกลับพิทักษ์ร่างข้ามาสิบปี

ตอนที่ 30 เขาเป็นผี เขาไม่ใช่มนุษย์!

6 นาที· 1.4K คำ

ฉินอวี่เฟย์ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง

มือที่กำเสื้อของเฉินเสวียนไว้ค่อย ๆ คลายแรง ร่างของเธออ่อนยวบ ก่อนจะหมดสติลงในอ้อมแขนของเขาทันที

เฉินเสวียนรีบโอบเอวเธอไว้ ไม่ปล่อยให้ร่วงลงไป

เขาวางนิ้วแตะข้อมือของเธอ แม้ชีพจรจะเต้นเร็ว แต่ก็ไม่ได้อยู่ในอันตรายถึงชีวิต เพียงแต่เธอตกใจมากเกินไป ใช้เรี่ยวแรงจนหมด บวกกับเลือดลมติดขัดมานาน จึงฝืนต่อไปไม่ไหวจนหมดสติ

เฉินเสวียนกดจุดบริเวณท้ายทอยกับข้อมือของเธอสองสามครั้ง ใช้พลังวิญญาณเพียงเสี้ยวหนึ่งช่วยให้เลือดลมไหลเวียน

ฉินอวี่เฟย์ยังคงไม่ฟื้น ทว่าคิ้วที่ขมวดแน่นค่อย ๆ คลายออก แม้หมดสติไปแล้ว มือข้างหนึ่งของเธอก็ยังกำเสื้อบริเวณอกของเฉินเสวียนไว้แน่น ไม่ยอมคลายออกทั้งหมด

ราวกับกลัวว่าจะสูญเสียความรู้สึกปลอดภัยที่ได้มาอย่างยากลำบากนี้ไป

เฉินเสวียนก้มมองเธอแวบหนึ่ง ไม่ได้ฝืนแกะมือของเธอออก

เขาก้มลงอุ้มฉินอวี่เฟย์ขึ้นแนบอก เดินข้ามโจวเยว่ที่นอนอยู่บนพื้น แล้วมุ่งหน้าออกจากห้องเย็น

หลังออกจากบริเวณที่สัญญาณถูกตัดขาด เฉินเสวียนก็หยิบโทรศัพท์ออกมา โทรหาฉินเจิ้งไห่

“ช่วยคุณหนูฉินออกมาได้แล้ว”

“เธอตกใจอยู่บ้าง ตอนนี้หมดสติไป แต่ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต”

“พวกคุณเข้ามาได้แล้ว”

ปลายสายเงียบไปชั่วครู่

“ช่วยออกมาได้แล้วจริง ๆ หรือ?”

เสียงของฉินเจิ้งไห่สั่นอย่างเห็นได้ชัด

“เธออยู่ข้าง ๆ ผมนี่แหละ”

เฉินเสวียนก้มมองฉินอวี่เฟย์ในอ้อมแขน

“โจวเยว่ก็ยังมีชีวิตอยู่ ปืนกับวัตถุระเบิดถูกควบคุมไว้หมดแล้ว ให้คนของคุณเข้ามาอย่างระมัดระวังหน่อย รอบนอกโรงงานยังมีอุปกรณ์เตือนภัยอยู่อีกหลายจุด”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป