เมื่อผู้จัดการได้ยินว่ามีคนยินดีซื้อหมายเลขสิบเจ็ดในราคาเดิม ตอนแรกยังคิดว่าซ่งอวี่ฉิงล้อเล่น
จนกระทั่งซ่งอวี่ฉิงยืนยันถึงสองครั้ง อีกฝ่ายถึงเริ่มให้ความสำคัญอย่างจริงจัง
สายโทรศัพท์ถูกโอนต่อหลายครั้ง ในที่สุดก็ติดต่อบริษัทลงทุนที่ถือกรรมสิทธิ์หมายเลขสิบเจ็ดได้
เดิมทีบริษัทลงทุนกำหนดให้ชำระเงินก้อนเดียวจบ การซื้อขายหมายเลขสิบเจ็ดที่ผ่านมาไม่ราบรื่นหลายครั้ง พวกเขาไม่อยากเสียเวลาอีกเพราะผู้ซื้อเปลี่ยนใจ
ซ่งอวี่ฉิงถ่ายทอดเงื่อนไขของอีกฝ่ายให้เฉินเสวียนฟัง
“พวกเขากังวลว่าคุณจะหาเงินส่วนที่เหลือมาไม่ทันในสามวัน เลยอยากให้ชำระเต็มจำนวนวันนี้ค่ะ”
“บอกพวกเขาว่าผมไม่ต่อราคา ไม่กู้เงิน วันนี้จ่ายก่อนสามล้าน ส่วนที่เหลือขอผ่อนผันแค่สามวัน”
เฉินเสวียนกล่าวว่า “ในสัญญาระบุความรับผิดกรณีผิดนัดได้ แต่ในช่วงสามวันนี้ ราคาซื้อขายต้องไม่เปลี่ยน และผู้ขายก็ห้ามรับข้อเสนอจากคนอื่น”
ซ่งอวี่ฉิงติดต่อพูดคุยกับผู้จัดการบริษัทอีกครั้ง
หมายเลขสิบเจ็ดว่างมาจนถึงตอนนี้ ทุกเดือนต้องเสียค่าดูแลสถานที่ แม้ลดราคามาหลายครั้งก็ยังไม่มีใครสนใจ ในที่สุดก็มีผู้ซื้อที่ดูท่าทางแล้วอยากได้บ้านหลังนี้จริง ๆ ขอเพียงผ่อนผันสามวัน บริษัทลงทุนย่อมไม่อยากพลาดโอกาสนี้ไปง่าย ๆ
สิบกว่านาทีต่อมา ผู้จัดการก็ให้คำตอบ
“คุณเฉิน ผู้ขายตกลงแล้วค่ะ แต่พวกเขาต้องการให้ตรวจสอบกรรมสิทธิ์ให้เสร็จวันนี้ ลงนามสัญญาฉบับจริง และโอนเงินสามล้านเข้าบัญชีควบคุมเงิน” ซ่งอวี่ฉิงมีสีหน้าดีใจ
ก็เป็นเรื่องธรรมดา บ้านโทรมหลังนี้ขายยากมาก ถึงขั้นไม่มีใครอยากเข้ามาดู
ต่อให้มีคนมาดู ส่วนใหญ่ก็มาเสียเที่ยวและเสียเวลาเปล่า เอาเวลาไปหาลูกค้าที่น่าเชื่อถือกว่ายังจะดีกว่า
เธอเป็นคนเดียวที่รับผิดชอบบ้านหลังนี้มาตลอด เพราะค่าคอมมิชชั่นจากการขายบ้านหลังนี้สูงกว่าบ้านทั่วไปไม่น้อย
ตอนนี้เห็นท่าว่าจะขายได้ เธอย่อมดีใจเป็นธรรมดา
“ได้ครับ”
“ยังมีอีกข้อค่ะ บ้านจะส่งมอบตามสภาพปัจจุบัน เฟอร์นิเจอร์ งานตกแต่ง และสิ่งติดตั้งอื่น ๆ จะไม่คิดราคาแยก หลังซื้อขายเสร็จ ค่าเก็บกวาดและค่าซ่อมแซมที่ตามมาคุณต้องรับผิดชอบเอง”
“เรื่องพวกนี้เขียนลงในสัญญาได้ครับ”