โสมป่าอายุห้าสิบสามปีต้นหนึ่งมีมูลค่าถึงสี่แสนแปดหมื่นหยวนแล้ว เมื่อระดับการบำเพ็ญของเขาสูงขึ้น สมุนไพรที่มีอายุธรรมดาก็จะช่วยเขาได้น้อยลงเรื่อย ๆ สมุนไพรที่ต้องการย่อมมีแต่จะล้ำค่าและหายากยิ่งขึ้น
ดังนั้นเงินที่เหลือจึงไม่อาจนำไปซื้อบ้านธรรมดาทั้งหมดได้
บ้านนอกจากจะต้องตอบโจทย์การใช้ชีวิตของครอบครัวแล้ว ยังต้องมีพื้นที่เพียงพอให้เขาบำเพ็ญ ปรุงยา และจัดวางแผนกม่านพลัง บ้านจัดสรรที่มีเพื่อนบ้านอยู่เต็มทั้งชั้นบนและชั้นล่างจึงไม่เหมาะ
หลังอาหารกลางวัน เฉินเยี่ยนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เริ่มช่วยครอบครัวค้นหาบ้าน
“พี่อยากได้บ้านใหญ่แค่ไหน”
“ถ้าได้บ้านเดี่ยว มีลาน แล้วก็เงียบสงบหน่อยก็ดีที่สุด”
เฉินเยี่ยนเงยหน้ามองเขา
“พี่รู้ไหมว่าบ้านเดี่ยวในเจียงโจวราคาเท่าไร”
“ไม่รู้”
“ถ้าเป็นทำเลดีหน่อยในตัวเมือง อย่างน้อยก็ต้องหลายสิบล้าน ส่วนแถบชานเมืองก็ยังปาเข้าไปหลักสิบล้าน เงินที่เรามีตอนนี้ยังห่างไกลจากคำว่าพอ”
“งั้นก็หาบ้านที่ราคาไม่ปกติสิ”
“ราคาไม่ปกติหมายความว่าอะไร”
“ราคาต่ำกว่าตลาดมาก แถมขายไม่ออกมานาน”
เฉินเยี่ยนเข้าใจทันที
“พี่อยากซื้อบ้านประมูลของศาลเหรอ”
“บ้านประมูลก็ได้ บ้านสะเทือนขวัญก็ได้”
โจวหลานที่กำลังดื่มน้ำเกือบสำลัก
“เสวียน ถ้ามีเงินแล้วก็ซื้อบ้านดี ๆ สักหลังเถอะ บ้านสะเทือนขวัญแตะต้องไม่ได้เด็ดขาด”
“แม่ ผมแค่ให้ยานยานช่วยดูให้เท่านั้น”
เฉินเสวียนไม่ได้อธิบายอะไรให้ครอบครัวฟัง
บ้านที่คนธรรมดาหวาดกลัว สำหรับเขาแล้วอาจไม่ได้มีอันตรายอะไร หากไม่มีใครกล้าอยู่เพราะฮวงจุ้ย พลังหยิน หรือสาเหตุอื่น เขากลับอาจซื้อได้ในราคาถูก