คนรอบข้างที่ก่อนหน้านี้ยังตั้งข้อสงสัยในตัวเฉินเสวียน ตอนนี้ไม่มีใครกล้าสบตากับเขาอีกแล้ว
ชายหนุ่มที่ไม่ได้ใช้เครื่องมือแพทย์สักชิ้น เพียงยืนมองอยู่ด้านนอกฝูงชนไม่กี่ครั้ง กลับวินิจฉัยได้อย่างแม่นยำว่าปอดของตู้เฉิงเฟิงได้รับบาดเจ็บ ทั้งยังบอกอาการที่จะตามมาและเวลาที่จะกำเริบได้อย่างถูกต้องทุกอย่าง
ช่างเป็นคนเหนือมนุษย์จริง ๆ!
เมื่อรถพยาบาลมาถึง ตู้เฉิงเฟิงก็พูดได้ตามปกติแล้ว
เจ้าหน้าที่กู้ชีพตรวจสอบสถานการณ์ ณ จุดเกิดเหตุ เมื่อทราบว่าเฉินเสวียนระบายลมฉุกเฉินเสร็จแล้ว ทั้งยังเห็นว่าสัญญาณชีพทุกด้านกลับมาคงที่ สีหน้าของพวกเขาก็แสดงความประหลาดใจเช่นกัน
“จัดการได้ทันท่วงทีมาก”
“ถ้าช้ากว่านี้อีกไม่กี่นาที คนไข้อาจหัวใจหยุดเต้นได้”
ก่อนตู้เฉิงเฟิงจะถูกนำขึ้นรถพยาบาล เขาจับมือเฉินเสวียนไว้แน่น
“น้องชาย วันนี้คุณช่วยชีวิตผมไว้”
“ฝากเบอร์โทรศัพท์ไว้ให้ผมหน่อย พอออกจากโรงพยาบาลแล้ว ผมจะไปขอบคุณคุณถึงบ้านด้วยตัวเองแน่นอน”
“ไม่ต้องหรอกครับ เราแค่บังเอิญพบกัน เป็นเรื่องเล็กน้อยที่ช่วยได้ก็ช่วยกัน จำไว้ว่ายังต้องตรวจร่างกายให้ครบถ้วนด้วย” เฉินเสวียนกล่าว “ตอนนี้ปอดคงที่ชั่วคราวแล้ว แต่ซี่โครงที่หักยังต้องดาม ช่วงสองสามวันนี้อย่าขยับตัวตามใจ”
ตู้เฉิงเฟิงจดจำทุกอย่างไว้
หลังรถพยาบาลออกไป ตู้เฮ่าไม่ได้ตามไปด้วย
เขาให้คนอื่นไปโรงพยาบาลเป็นเพื่อนบิดา ส่วนตัวเองอยู่ที่ร้านจี้กู่จ่าย
“พี่ชาย เมื่อกี้ผมตาถั่ว มองไม่เห็นภูเขาไท่ซาน คุณช่วยชีวิตพ่อผมไว้ เท่ากับช่วยชีวิตครอบครัวเราทั้งบ้าน ผมไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงดี” ตู้เฮ่าหยิบบัตรธนาคารใบหนึ่งออกจากกระเป๋า แล้วยื่นให้เฉินเสวียนด้วยสองมือ
“ในนี้มีห้าแสน เป็นเงินที่พ่อให้ผมไว้ใช้จัดการเรื่องฉุกเฉินของบริษัทตามปกติ”
“วันนี้ถือเป็นค่าตอบแทนให้คุณก่อน พอพ่อผมออกจากโรงพยาบาลแล้ว ตระกูลตู้จะไปขอบคุณคุณถึงบ้านอย่างเป็นทางการอีกครั้ง”