กลับจากแดนเซียน ครอบครัวกลับพิทักษ์ร่างข้ามาสิบปี

ตอนที่ 53 นี่ไม่ใช่พลังที่ขั้นรวมปราณควรจะมี!

7 นาที· 1.5K คำ

เหลียงโซ่วเจินไม่เคยเสียใจกับทางเลือกของตนเลย

หากไม่มีวิธีการเหล่านี้ เขาจะมีฐานะและทรัพย์สินอย่างทุกวันนี้ได้อย่างไร?

“ที่แกมีพลังธรรมบริสุทธิ์ถึงเพียงนี้ทั้งที่อายุยังน้อย ก็เพราะครอบครองวิธีบำเพ็ญที่ไม่ถูกจำกัดด้วยพลังวิญญาณ”

แววตาของเหลียงโซ่วเจินยิ่งทวีความโลภ

“ส่งเคล็ดวิชามา ข้าจะไว้ชีวิตแกกับครอบครัว”

เมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉินเสวียนก็เลือนหายไป

“แกไม่ควรพูดถึงครอบครัวของข้า”

เหลียงโซ่วเจินยังไม่รู้เลยว่าคำพูดนี้หมายถึงอะไร เขายังมีไพ่ตายอีกใบจริง ๆ แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ เฉินเสวียนก็แค่เล่นกับเขาเท่านั้น

เขาแค่อยากรู้ว่านักบำเพ็ญในสังคมยุคปัจจุบันมีความสามารถในการต่อสู้ด้วยวิชาอาคมมากแค่ไหน

แต่ตอนนี้อีกฝ่ายกลับพูดถึงเรื่องที่ไม่ควรพูด ทำให้เฉินเสวียนโกรธเข้าแล้ว

และเขาก็เล่นพอแล้วด้วย

เห็นเพียงเฉินเสวียนวูบกาย พริบตาต่อมาก็ปรากฏตัวตรงหน้าเหลียงโซ่วเจินด้วยความเร็วที่อีกฝ่ายตั้งตัวไม่ทัน

ความเร็วนี้มากกว่าเมื่อครู่ไม่ต่ำกว่าสองเท่า

เหลียงโซ่วเจินสะบัดกระบี่ขึ้นป้องกันตามสัญชาตญาณ

ทว่าไม้ฟาดไม้ฟ้าผ่าในมือเฉินเสวียนกลับชิงลงมือก่อนและถึงเป้าหมายก่อน มันไม่ได้โจมตีกระบี่สั้น แต่ฟาดลงบนข้อมือของเหลียงโซ่วเจินอย่างแม่นยำ

สายฟ้าเพลิงไหลผ่านผิวหนังเข้าสู่เส้นลมปราณ

เหลียงโซ่วเจินปวดแปลบที่มือขวา นิ้วทั้งห้าคลายออกอย่างควบคุมไม่ได้ กระบี่สั้นสีแดงเข้มเพิ่งหลุดจากมือ มือซ้ายของเฉินเสวียนก็คว้าหมับที่แขนของเขาแล้ว

ข้อไหล่ ข้อศอก และข้อมือถูกล็อกพร้อมกัน

เหลียงโซ่วเจินพยายามดิ้นให้หลุด เฉินเสวียนกลับอาศัยแรงพุ่งไปข้างหน้าของเขาหมุนตัว เหวี่ยงร่างทั้งร่างลงกับพื้นกลางลาน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป