กลับจากแดนเซียน ครอบครัวกลับพิทักษ์ร่างข้ามาสิบปี

ตอนที่ 52 นี่มันวิชาอะไรกันนะ!?

7 นาที· 1.6K คำ

“ฉันจะคอยดูว่านายจะยิ้มได้อีกนานแค่ไหน!” เหลียงโซ่วเจินยกกระบี่สั้นขึ้น ทั้งที่อยู่ห่างจากเฉินเสวียนหลายเมตร แต่กลับฟันลงมาตรง ๆ ได้

ที่แท้กระบี่สั้นในมือเขาสามารถทำร้ายผู้คนได้ด้วยปราณกระบี่ชั่วร้ายเพียงอย่างเดียว!

เห็นเพียงตอนเขากวัดแกว่งกระบี่ ปราณกระบี่สีดำแดงสายหนึ่งที่ปะปนกลิ่นคาวเหม็นก็พุ่งหลุดจากตัวกระบี่ในพริบตา แล่นไปตามพื้นลานตรงเข้าหาเฉินเสวียนในห้องรับแขกอย่างรวดเร็ว

ฉัวะ! พื้นกระเบื้องตลอดทางแตกร้าวต่อเนื่องกัน ต้นไม้ใบหญ้าโดยรอบก็เหี่ยวเหลืองลงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เฉินเสวียนไม่หลบ

คัมภีร์ไท่ฉู่จ้าวฮว่าหมุนเวียนขึ้น พลังวิญญาณทั้งหมดในตันเถียนไหลบ่าเข้าสู่มือขวา

ไม้ฟาดไม้ฟ้าผ่าฟาดลงรับปราณกระบี่

สายฟ้ากับเปลวเพลิงปะทะปราณกระบี่สีดำแดง เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นในลานบ้าน

ม่านเขตอาคมกั้นขวางสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

กระจกทองแดงบริสุทธิ์กลางห้องรับแขกแผ่ระลอกคลื่นเป็นวงกว้าง แต่ก็ไม่แตกเสียที ภายนอกบ้านหมายเลขสิบเจ็ดยังคงมืดมิดและเงียบสงัด แม้แต่ผ้าม่านก็ไม่ไหวติง

เฉินเสวียนถอยหลังไปครึ่งก้าว

แต่เหลียงโซ่วเจินกลับถอยหลังต่อเนื่องถึงสามก้าว

มือขวาที่กำกระบี่สั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ บนผิวกระบี่สั้นสีแดงเข้มยังมีรอยแตกเล็ก ๆ เพิ่มขึ้นมาอีกเส้น

“เป็นไปได้ยังไง?”

เหลียงโซ่วเจินก้มมองกระบี่สั้นในมือ

พลังธรรมของเขาแข็งแกร่งกว่าเฉินเสวียนอย่างเห็นได้ชัด

แต่เมื่อครู่ตอนพลังทั้งสองสายปะทะกันซึ่งหน้า พลังวิญญาณของเฉินเสวียนกลับแข็งแกร่งราวกับผ่านการหลอมขัดนับพันครั้ง ฉีกพลังหยินของเขาจากภายในได้อย่างง่ายดาย

ความแตกต่างด้านพลังของทั้งสองฝ่ายไม่อาจใช้จำนวนปีที่บำเพ็ญมาเป็นตัววัดได้เลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป