“คุณเจ้า มีอะไรให้ผมทำหรือครับ”
“รักษาพยานกับหลักฐานเอาไว้ก่อน”
เจ้าเทียนสงกดบุหรี่ดับ
“ให้สืบเรื่องหลิวหนานฝู่ต่อไป เอกสารจดทะเบียนบริษัทต่างประเทศในชื่อน้องชายภรรยาเขา บัญชีรับเงิน และข้อมูลของทุกคนที่ผ่านมือ จะได้มาเท่าไรก็เอามาให้หมด แต่ก่อนหน้านี้พวกเราจับตาแต่บัญชีต่างประเทศของหลงเชิงเอนเทอร์เทนเมนต์ ตอนนี้ให้ตามเงินก้อนนั้นย้อนขึ้นไป อย่าปล่อยให้บัญชีของคนที่รับช่วงสุดท้ายเบี่ยงเบนความสนใจอีก”
“อีกเรื่อง ทำรายชื่อทุกคนที่เคยติดต่อกับชิงหยา แม่นม และหมอประจำครอบครัวในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมาให้ครบ อย่าไปหา อย่าทำให้ใครไหวตัว สืบก่อนว่าพวกเขาเคยติดต่อกับเทียนเฮิงแคปปิตอลหรือไม่”
กัวจื้อย่วนจดทุกอย่างไว้ครบถ้วน
“กู้เถียงชวนรู้แล้วว่าชิงหยารอดมาได้ ตอนนี้เขาคงกำลังเก็บกวาดร่องรอย ครอบครัวของหลิวหนานฝู่ คนที่เคยผ่านมือถุงหอม และบัญชีต่างประเทศไม่กี่บัญชีนั่น ล้วนเป็นจุดที่เขาอาจตัดทิ้ง”
เจ้าเทียนสงหันมองกัวจื้อย่วน
“ลงมือให้เร็ว แต่ห้ามให้เขารู้ว่าเราสืบจนรู้ตัวเขาแล้ว”
ก่อนกู้เถียงชวนจะรู้ตัวว่าถูกเปิดโปง พวกเขาต้องรวบรวมหลักฐานให้ได้มากที่สุด เพื่อให้หลัวเจิ้นตงรู้ความจริงเบื้องหลัง แล้วร่วมมือกันรับมือศัตรูคนเดียวกัน
“แล้วทางหลัวเจิ้นตงล่ะครับ” กัวจื้อย่วนถาม
“ผมจะติดต่อเขาเอง”
เจ้าเทียนสงหยิบโทรศัพท์เครื่องหนึ่งที่แทบไม่ค่อยได้ใช้ขึ้นมา หาเบอร์ของหลัวเจิ้นตงแล้วกดโทรออกทันที
เสียงโทรศัพท์ดังอยู่นานกว่าจะมีคนรับ
“คุณเจ้า วันนี้ลมอะไรพัดมาหรือครับ ถึงได้โทรหาผม” น้ำเสียงของหลัวเจิ้นตงฟังดูสุภาพ ทั้งยังใช้คำยกย่อง แต่แท้จริงแล้วแค่กำลังหยอกล้อเท่านั้น