กลับจากแดนเซียน ครอบครัวกลับพิทักษ์ร่างข้ามาสิบปี

ตอนที่ 42 จะเชื่อหรือไม่ก็เชิญ!

6 นาที· 1.5K คำ

เฉินเสวียนหันไปมองตามเสียง

หน้าร้านจี้กู่จ่ายกำลังขนฉากไม้แกะสลักสูงกว่าสองเมตรลงจากรถ เชือกที่ยึดฉากไว้พลันขาด ฐานฉากหนักอึ้งจึงเอียงล้มไปด้านข้าง

พนักงานร้านที่ยืนอยู่ข้างใต้ไม่มีเวลาหลบเลย

ชายวัยกลางคนอายุสี่สิบกว่าเอื้อมมือผลักพนักงานร้านออกไป แต่ตัวเองกลับถูกฐานฉากไม้แกะสลักกระแทกเข้าที่หน้าอกด้านขวาอย่างแรง

ฉากไม้แกะสลักตกลงพื้น มุมหนึ่งแตกหัก

ชายวัยกลางคนถูกกระแทกจนถอยหลังไปหลายก้าว ต้องคว้าขอบเคาน์เตอร์ข้าง ๆ ไว้จึงไม่ล้ม

“คุณตู้!”

ผู้ติดตามหลายคนรีบเข้ามาล้อมเขาทันที

ชายวัยกลางคนกุมหน้าอกด้านขวา ความเจ็บปวดทำให้สีหน้าซีดขาวลงเล็กน้อย แต่ยังยืนและพูดได้ตามปกติ

“ผมไม่เป็นไร”

“แค่ถูกกระแทกเท่านั้น”

พนักงานร้านที่ถูกเขาผลักออกไปตกใจจนหน้าซีดเผือด รีบวิ่งเข้ามาขอโทษ

“คุณตู้ ขอโทษครับ ผมไม่คิดว่าเชือกจะขาด”

“ไม่เกี่ยวกับคุณ”

ตู้เฉิงเฟิงลองขยับแขนขวาดู

“หาใครมายกฉากขึ้นก่อน อย่าขวางทางเข้าร้าน”

เสิ่นว่านซาน เจ้าของร้านจี้กู่จ่าย รีบวิ่งออกมาจากร้านแล้ว

“ตู้เก่า คุณอย่าเพิ่งขยับ ผมจะให้คนโทรเรียกรถพยาบาล”

“ไม่ต้องลำบากขนาดนั้น”

ตู้เฉิงเฟิงสูดหายใจเข้า หน้าอกก็พลันเจ็บแปลบขึ้นมา

เขาขมวดคิ้ว แต่ไม่นานก็ฝืนเก็บสีหน้าให้เป็นปกติ

“อาจจะแค่ถูกกระแทก ไปโรงพยาบาลใกล้ ๆ ถ่ายเอกซเรย์ก็พอ”

แถวถนนเหวินชางมีคลินิกเอกชนอยู่แห่งหนึ่ง

พนักงานร้านคนหนึ่งวิ่งออกไปตามคน ไม่กี่นาทีต่อมาก็พาหมอวัยกลางคนที่ถือกล่องปฐมพยาบาลกลับมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป