“คืนนี้จะมาหาผมหรือ น่าสนใจดีนี่ ไม่กลัวตายด้วยสินะ” เฉินเสวียนยกมุมปากเล็กน้อย ก่อนลืมตาขึ้นอีกครั้ง
กลับจากโลกบำเพ็ญเซียนมาแล้ว เขานึกว่าคงไม่มีวันได้ประมือกับใครอีก ไม่นึกเลยว่าเพิ่งเริ่มต้นก็มีคนมาช่วยคลายเบื่อให้เสียแล้ว
กู่ลูกใสในขวดแก้วละลายกลายเป็นของเหลวขุ่นข้นไปจนหมด ความเชื่อมโยงที่เหลืออยู่ระหว่างกู่ลูกกับกู่แม่ก็ขาดสะบั้นลงตามไปด้วย
คราวนี้คัมภีร์จ้าวฮว่าลอบดูฟ้าใช้พลังวิญญาณไปไม่มาก แต่ข้อมูลที่ได้มานั้นชัดเจนเพียงพอ
เหลียงโซ่วเจินเป็นคนลงกู่
เหอคุนรับหน้าที่เปลี่ยนถุงหอม ซื้อตัวหลิวหนานฝู่ และจัดการร่องรอยที่ตามมา
ส่วนกู้เถียงชวนคือผู้บงการตัวจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังพวกเขา
นอกจากนี้ เฉินเสวียนยังเห็นหน้าตาของเหอคุนอย่างชัดเจน
นิ้วก้อยมือขวาขาดไปครึ่งหนึ่ง และสวมแหวนหยกสีดำไว้ที่นิ้วโป้ง
ลักษณะทั้งสองข้อนี้ตรงกับภาพถ่ายหน้างานก่อสร้างที่ยวนชิงซานเก็บไว้ทุกประการ
คนที่ตามหาทีมก่อสร้างโบราณสถาปัตย์ชิงชวนในตอนนั้น โดยอ้างว่าเจ้าของบ้านต้องการสร้างห้องเก็บไวน์ลับ เพื่อล่อลวงให้ยวนชิงซานขุดพบห้องลับที่ซ่อนอยู่ ก็คือเหอคุน
เหลียงโซ่วเจินให้ศิษย์เป็นคนติดต่อทีมก่อสร้าง ส่วนตัวเองซ่อนอยู่เบื้องหลังเพื่อวางมนต์สามหยินขโมยธาร หลังเรื่องจบลง เหอคุนยังนัดยวนชิงซานไปที่สะพานชิงฉื่อเพื่อฆ่าปิดปากอีกด้วย
คฤหาสน์หมายเลขสิบเจ็ดและการที่เจ้าชิงหยาถูกลงกู่ เป็นฝีมือของอาจารย์กับศิษย์คู่นี้
เรื่องคฤหาสน์ เฉินเสวียนไม่ได้คิดจะบอกเจ้าเทียนสง
ตอนนี้คฤหาสน์หมายเลขสิบเจ็ดเป็นของตระกูลเฉิน ห้องลับใต้ดินกับอัญมณีธารพลังแผ่นดินสามหยินก็เป็นเรื่องระหว่างผู้บำเพ็ญเพียร ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลเจ้า