กลับจากแดนเซียน ครอบครัวกลับพิทักษ์ร่างข้ามาสิบปี

ตอนที่ 12 ทุบรวบเงิน!

7 นาที· 1.5K คำ

เมื่อก้าวออกจากตึกผู้ป่วย เฉินเสวียนก็ชะลอฝีเท้าลง

บริเวณหน้าโรงพยาบาลมีรถจักรยานไฟฟ้าสาธารณะหลากสีจอดเรียงเป็นแถว ท้ายรถแต่ละคันติดคิวอาร์โค้ดเอาไว้ พนักงานส่งอาหารหลายคนขี่รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าฝ่าฝูงชนไป แอปนำทางบนที่วางโทรศัพท์คอยแจ้งเส้นทางข้างหน้าไม่หยุด ร้านอาหารเช้าริมถนน ร้านสะดวกซื้อ แม้แต่แผงขายผลไม้ก็วางคิวอาร์โค้ดสำหรับรับเงินไว้เช่นกัน

เมื่อสิบปีก่อน ถ้าออกจากบ้านแล้วลืมกระเป๋าสตางค์ ก็คงไม่สะดวกอยู่บ้าง แต่ตอนนี้คนหนุ่มสาวจำนวนมากเพียงพกโทรศัพท์เครื่องเดียว ก็เดินทางไปมาระหว่างเมืองต่าง ๆ และจัดการเรื่องกินอยู่ได้ครบ ธนบัตรยังไม่หายไปไหน ทว่ามีน้อยคนแล้วที่จะพกเงินย่อยจำนวนมากติดตัว

เฉินเสวียนทำตามวิธีที่น้องสาวสอนเอาไว้ล่วงหน้า เรียกรถผ่านโทรศัพท์ แอปไม่เพียงแสดงทะเบียนรถกับชื่อคนขับ แต่ยังระบุชัดเจนด้วยว่ารถอยู่ห่างจากโรงพยาบาลเท่าไร

ไม่ถึงสามนาที รถเก๋งสีขาวคันหนึ่งก็ค่อย ๆ ขับมาจอดริมถนน

เฉินเสวียนเทียบทะเบียนรถแล้วขึ้นไปนั่ง คนขับตรวจสอบเลขท้ายของหมายเลขโทรศัพท์ ก่อนขับตรงไปยังหวงถิงตามเส้นทางนำทาง ตลอดกระบวนการ ทั้งสองแทบไม่ต้องพูดคุยเรื่องเส้นทาง เพราะแผนที่บนหน้าจอวางเส้นทางที่เร็วที่สุดไว้ให้แล้ว

แท็กซี่แล่นผ่านย่านธุรกิจที่คึกคักที่สุดของเจียงโจว

เฉินเสวียนพิงเบาะหลัง มองภาพนอกหน้าต่างที่ไหลถอยหลังไปเรื่อย ๆ ตึกเก่าไม่กี่หลังในความทรงจำหายไปแล้ว แทนที่ด้วยอาคารสำนักงานสูงเสียดฟ้าและห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ ข้างป้ายรถเมล์ที่ครั้งหนึ่งเคยต้องต่อแถวยาวเหยียด มีทางเข้าสถานีรถไฟใต้ดินสร้างขึ้น ส่วนรถยนต์พลังงานใหม่บนท้องถนนก็มีจำนวนไม่แพ้รถใช้น้ำมัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป