“ไฟร์วอลล์ที่อัปเกรดแล้วจริง ๆ ก็ต้องใช้เวลาสักหน่อย” ฉู่หลานนั่งพับเพียบบนเก้าอี้ มองจอที่ไหลผ่านด้วยรหัสคำสั่งไม่หยุดแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย “ประมาณ 20 ชั่วโมง พวกเธอรอไหวไหม”
ต้องใช้เวลา 20 ชั่วโมงถึงจะมีโอกาสเจอข้อมูลที่ใช้ได้ ต่อจากนั้นตั้งแต่ได้ข้อมูลจนถึงวางแผนและลงมือทำ ก็ยังต้องใช้เวลาอีกมาก พวกเขากลุ่มคนไร้สังกัดจะเสียเวลาและแรงกับเรื่องนี้มหาศาลขนาดนั้น ก็แทบไม่คุ้มเลย
“แค่เธอเจาะกำแพงไฟนั้นผ่านก็พอแล้ว” ได้ยินดังนั้น เฉวียนหย่ากลับโล่งอกขึ้นมาทันที เธอโค้งตัวลงเล็กน้อยก้มศีรษะ “ฝากด้วยนะ ไม่ว่าต้องการอะไรพวกเราจะหาให้เต็มที่”
แม้จะไม่รู้ว่าเฉวียนหย่ามีฐานะจริง ๆ เป็นอย่างไร แต่จากน้ำเสียงการพูดจาและความคุ้นเคยกับการเข้าออกสถานที่นี้ คงมีอำนาจไม่ต่ำ ทว่าอีกฝ่ายกลับก้มหัวต่อหน้าเธอ แล้วฝากฝังอย่างจริงจังถึงเพียงนั้น
…ต่างจากท่าทางอวดดีแบบตี้อู่เหิงชางคนนั้นราวฟ้ากับเหวเลย
ฉู่หลานเสียงดังไปครู่หนึ่ง จึงหันกลับไปมองจอต่อ “ได้ งั้นรอไปเลย”
เฉวียนหย่าออกจากห้อง เพิ่งปิดประตูก็เห็นเจียงหลินเดินออกมาจากห้องทำงานอีกห้องหนึ่ง อีกฝ่ายมือเหนื่อยใจอ่อนทุบทำลายร่างตัวเองอย่างไร้จุดหมาย ราวกับว่าวิธีระบายแบบนี้ยังไม่พอ ก็หันไปเอาหัวโขกป้ายอะคริลิกข้างประตูสองครั้ง
เฉวียนหย่า: “…”
ที่แท้พอพลังจิตพัฒนาเต็มที่แล้ว มันยังกระทบสมองด้วยสินะ