ตอนที่คุณย่าเรียกเธอ จริง ๆ แล้วในใจก็ยังหวั่น ๆ อยู่บ้าง
หลัก ๆ คือกลัวว่าหลานสาวคนนี้จะทำให้นางเสียหน้าต่อหน้าทุกคน
ก่อนหน้านี้หล่อนก็จงใจเมินเฉยต่อตนเอง ขอบคุณแต่ท่านปู่ของหล่อน
แถมยังเห็นกับตาว่าข้างกายเจียงสู่สู่มีผีตัวใหญ่ถึงสองตนตามติด
ในใจคุณย่านั้นออกจะหวาดผวาอยู่เหมือนกัน
แต่พอกลัวไปกลัวมา ก็บอกตัวเองว่านี่คือหลานสาวของตน ตนพูดอะไรนางก็ควรฟัง
ก็เลยอดไม่ได้ที่จะอยากวางท่าเป็นคุณย่าต่อหน้านางทุกครั้ง
ยังดีที่เจียงสู่สู่ไม่ได้ทำเป็นไม่สนใจคำพูดของนาง พอได้ยินก็เดินมาด้านหน้าอย่างว่าง่าย
คุณย่าแอบถอนหายใจโล่งอก แล้วก็ยืดอกขึ้นอย่างเงียบ ๆ หันไปแนะนำให้เจียงจ้านฟัง
"เสี่ยวจ้าน นี่คือสู่สู่ของตระกูลท่านอา เพิ่งตามกลับมาได้ก่อนหน้านี้เอง เคยบอกเจ้าก่อนหน้านี้แล้ว"
เจียงจ้านพยักหน้า มองเจียงสวี่สวี่แวบหนึ่ง ทันใดนั้นก็ยื่นมือไปชี้กระเป๋าเดินทางที่ลุงหมิงให้คนยกเข้ามาด้านหลัง
กระเป๋าเดินทางผ่านการฆ่าเชื้อแล้ว ตอนนี้เห็นเขาชี้ไปที่กระเป๋า ลุงหมิงก็เข้าใจในทันที ก้าวไปเปิดกระเป๋าให้เขา ก็เห็นข้างในจัดข้าวของไว้เป็นระเบียบเรียบร้อย
ด้านในสุดมีกล่องยาวประณีตใบหนึ่ง ด้านบนยังห้อยป้ายเล็ก ๆ เขียนตัวอักษรสามตัว
[เจียงสวี่สวี่]
ลุงหมิงประคองกล่องยาวนั้นเข้ามา หัวเราะร่าพูดว่า
"เป็นของขวัญที่เตรียมไว้ให้คุณหนูสู่สู่ครับ"
เจียงสู่สู่มองกล่องในมือลุงหมิง รู้สึกฉงนเล็กน้อย มองไปทางเจียงจ้านอย่างไม่รู้ตัว ก็เห็นเขาพยักหน้า นิ้วกดเร็ว ๆ บนมือถือสองที ทางนั้นก็ส่งเสียงผู้ชายจักรกลดังขึ้นอีกครั้ง