เจียงอวี่เฉิงเดิมทีหน้าตึงเพราะคำพูดของเหยาหลิน มีชีวิตมาครึ่งชีวิต นี่เป็นครั้งแรกที่มีใครมากล่าวหาแบบนี้ใส่ตัวเขา
เขาเพิ่งจะคิดหาจุดจบที่น่าอนาถใจให้เธอตั้งหลายอย่างในหัว
แต่เจียงอวี่หมินลงมือเร็วกว่าเขาเสียอีก
และก็เพราะปฏิกิริยานี้เอง ทำให้เจียงอวี่เฉิงรู้สึกว่าน้องชายคนนี้ยังพอช่วยให้รอดได้
หากเมื่อกี้เขาแสดงท่าทีสงสัยพี่ใหญ่อย่างเขาแม้แต่น้อยเพราะคำพูดของเหยาหลิน น้องชายคนนี้ก็ไม่ควรเอาไว้แล้วจริง ๆ
เหยาหลินไม่คิดว่าตัวเองแค่พูดผิดไป เจียงอวี่หมินถึงกับคิดจะหย่ากับเธอจริง ๆ
ตอนนี้ก็ไม่สนใจความเจ็บแสบร้อนบนใบหน้าอีก พยายามดิ้นรนจะลุกขึ้นอ้อนวอนเจียงอวี่หมิน
แต่ท่าทางเมื่อครู่ที่ล้มลงไป ขาที่บาดเจ็บอยู่แล้วดูจะยิ่งเจ็บกว่าเดิม
“ไม่ ฉันไม่ยอมหย่า! เจ็บจัง... อวี่หมิน ขาฉันเจ็บมาก... อวี่หมิน เมื่อกี้ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น ฉัน...”
เหยาหลินร้อนรนจนคางแทบจะเกร็ง คราวนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองผิดปกติจริง ๆ
ความรู้สึกนี้เหมือนกับว่าทั้งโลกเป็นศัตรูกับเธอ
แม้แต่ปากของเธอเองก็ยังเป็นศัตรูกับเธอ!
เธอไปทำโชคร้ายอะไรมาถึงได้เจอแบบนี้!
แผนการดี ๆ กลับกลายเป็นแบบนี้ไปได้!
เจียงอวี่เฉิงเห็นว่าเจียงอวี่หมินตัดสินใจแล้ว ก็ไม่อยากอยู่ต่อในห้องส่วนตัวนี้อีก ดูเธอพัวพันไม่เลิก พอกำลังจะจากไป ก็เห็นผู้ช่วยคนหนึ่งผลักประตูเดินเข้ามา
ตอนที่เจียงอวี่หมินปรากฏตัวในห้องส่วนตัว ทันทีที่เรื่องเกิดขึ้น เจียงอวี่เฉิงก็ให้ผู้ช่วยพิเศษหลินจัดการเคลียร์พื้นที่โดยรอบ
ยังไงก็เป็นเรื่องน่าขายหน้าแบบนี้ ต่อให้ห้องส่วนตัวเก็บเสียงได้พอสมควร เขาก็กลัวว่าจะมีใครได้ยินแล้วเอาไปพูดต่อ
หลังจากนั้นผู้ช่วยพิเศษหลินยังให้ผู้ช่วยคนอื่นเฝ้าอยู่ด้านนอกอีก