สายตาของทั้งสี่คนในลิฟต์มองไปที่โทรศัพท์ของเจียงอวี่หมินและเหยาหลิน
ฝ่ายหลังทั้งสองเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาในใจ
ไม่ทันได้ถามอะไรมาก ทั้งคู่รีบรับสาย
วินาทีถัดมา ทั้งสองสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
เหยาหลินถึงกับยืนแทบไม่อยู่ ร่างกายโอนเอนไปทางเจียงอวี่หมินโดยไม่รู้ตัว เสียงแหลมขึ้นมาอย่างไม่เคยเป็น
"แกว่าอะไรนะ?! อิ๋งอิ๋งถูกจับตัวไปงั้นเหรอ?!"
เจียงอวี่เฉิงได้ยินดังนั้นสีหน้าคร่ำเครียด
แม้เขาจะรังเกียจเหยาหลิน แต่เจียงอิ๋งเป็นเด็กของตระกูลเจียง ถ้าเธอถูกจับตัว นั่นไม่ใช่แค่เรื่องของตระกูลลูกคนที่สอง
โดยไม่ถามอะไรมาก เจียงอวี่เฉิงหยิบโทรศัพท์ส่งข้อความออกไปหลายข้อความรวด
แม้เจียงสู่สู่จะรู้ว่าจะเกิดเรื่อง แต่ไม่คิดว่าจะเกิดเร็วขนาดนี้ เห็นได้ว่าดวงซวยของเหยาหลินส่งผลกระทบรุนแรงแค่ไหน
นึกถึงท่าทีของเจียงอิ๋งที่มีต่อเธอช่วงนี้ที่เปลี่ยนไป รวมถึงการดูแลเสี่ยวเพี่ยวเลี่ยงของเธอ
เจียงสู่สู่แอบถอนหายใจในใจ
ก็ถือว่า เพื่อเป็นการตอบแทนมงกุฎเพชรมูลค่ากว่าห้าล้านที่เธอให้มาแล้วกัน
คิดดังนั้น เจียงสู่สู่รีบหยิบกระดาษยันต์เปล่าออกมา เธออยากลองติดตามร่องรอยของเจียงอิ๋ง
แต่ไม่รู้ว่าท่าทางหยิบยันต์ของเธอไปกระตุ้นอะไรเหยาหลิน บวกกับนึกถึง "คำเตือน" เมื่อครู่ของเธอ เหยาหลินก็กรีดร้องพุ่งเข้าใส่เจียงสู่สู่ทันที
"ใช่แกไหม?! แกเป็นคนทำร้ายอิ๋งอิ๋งของฉัน!!"
ต้องเป็นเธอแน่ ถ้าไม่ใช่เธอ ทำไมเมื่อกี้ถึงจงใจพูดแบบนั้น