เจียวถูพูดสองคำนั้นออกมา ในชั่วพริบตาก็เหมือนถูกไฟดูด ทั้งศีรษะของเขาหดกลับเข้าไปในผ้าห่มอีกครั้ง ราวกับว่าทำแบบนี้จะสามารถตัดขาดการสอดแนมจากโลกภายนอกได้ทั้งหมด
ทว่าเจียงสู่สู่กลับไม่มีเวลาสนใจเขา รูม่านตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าก็ถูกคำพูดของเจียวถูทำให้ตกตะลึงอยู่กับที่เช่นกัน
วิถีแห่งสวรรค์ คือกฎของฟ้าดิน เป็นต้นกำเนิดของสรรพสิ่ง
ทุกสิ่งในโลกล้วนเกิดจากวิถีแห่งสวรรค์
การมีอยู่เช่นนั้น เป็นไปได้อย่างไร?
“นาย... จำผิดหรือเปล่า?”
ต้องรู้ว่าโลกสมัยใหม่พลังปราณแห้งเหือด คนในสำนักเซวียนแทบไม่รู้สึกถึงการมีอยู่ของเทพเจ้า
อย่าว่าแต่จะมีใครสัมผัสถึงวิถีแห่งสวรรค์ได้
ต่อให้เจียวถูจะเป็นปีศาจ
“ข้าจะจำผิดได้ยังไง?!”
เหมือนรู้สึกว่าถูกตั้งคำถาม จู่ๆ เจียวถูก็โผล่หัวออกมาจากผ้าห่มอีกครั้ง รอบดวงตายังแดงเรื่ออยู่บ้าง “แม่ของข้า... นางก็ตอนกลายร่างเป็นมังกรแล้วถูกวิถีแห่งสวรรค์ส่งสายฟ้าแห่งภัยพิบัติลงมา...”
ตอนนั้นแม้เขาจะยังเล็กมาก แต่เขาเห็นทั้งหมด
แม่ของเขา ชัดเจนว่าขอคำทำนายสำเร็จควรจะกลายร่างเป็นมังกรได้อย่างราบรื่น
นางก็กลายร่างเป็นมังกรไปแล้วจริงๆ
แต่ในชั่วพริบตาที่นางกลายเป็นมังกรนั้น วิถีแห่งสวรรค์กลับส่งสายฟ้าแห่งภัยพิบัติลงมาอย่างกะทันหัน ฟาดทำลายกระดูกปีศาจทั่วร่างของแม่เขาจนแตกกระจาย
พวกผู้อาวุโสของเผ่ามังกรบอกว่า เป็นวิถีแห่งสวรรค์ที่ไม่อนุญาตให้โลกมนุษย์มีมังกรแท้ปรากฏกายอีก
เจียวถูไม่ยอม
เมื่อวิถีแห่งสวรรค์ไม่ยินยอม เขากลับยิ่งอยากลองดู
ดังนั้นเขาจึงมุ่งมั่นตามหาผู้มีบุญที่มีวาสนายิ่งใหญ่มาขอคำทำนาย ใช้ประโยชน์จากวาสนาของอีกฝ่ายเพื่อแปลงร่างเป็นมังกร เขาไม่เชื่อว่าวิถีแห่งสวรรค์จะลบการมีอยู่เช่นนี้ทิ้งไปพร้อมกันด้วย