เจียงอวี่หมินมองดูภาพเหตุการณ์น่าพิศวงนี้ พลันดวงตาก็เปล่งประกายวาบ ใบหน้าฉายแววตื่นเต้นดีใจขึ้นมาพร้อมกัน "นี่มันตำแหน่งของอิ๋งอิ๋งใช่ไหม!"
เจียงอวี่เฉิงรูม่านตาขยับเล็กน้อย ก่อนจะรีบหยิบมือถือโทรแจ้งข้อมูลทางฝั่งตำรวจโดยไว
ส่วนเหยาหลิน เมื่อเห็นทิศทางที่เชือกแดงชี้บนแผนที่ สิ่งที่เคยคลางแคลงใจในตัวเจียงสู่สู่เมื่อแรกก็พลันสลายหายไปสิ้นในบัดดล
ตอนนี้สีหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรนกังวล มองดูเชือกแดงที่ไหวเอนไปมาจนสุดท้ายก็หยุดลงที่บริเวณเหนือเขตหลีสุ่ย เมืองไห่ แล้วก็เริ่มวนเวียนอยู่แถวนั้น
เจียงสวี่สวี่ก้มลง ใช้นิ้วมือขยายหน้าแผนที่ รายละเอียดทั้งหมดของเขตหลีสุ่ยก็ปรากฏชัดเจนทันตา
เชือกแดงก็เคลื่อนตัวไปตามถนนเส้นหลักในแผนที่อย่างช้าๆ ทว่าเมื่อเลื่อนมาถึงตำแหน่งหนึ่ง มันก็หยุดลง
เหยาหลินกับเจียงอวี่หมินมองไปทางเจียงสู่สู่ด้วยความงุนงง อยากถามว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น?
เจียงสู่สู่ครุ่นคิดเล็กน้อย จากนั้นก็กดนิ้วลงบนปลายนิ้วของเหยาหลิน บีบหยดเลือดของเธอออกมาอีกหยดหนึ่งให้ซึมเข้าไปในเชือกแดง
ทว่าเชือกแดงที่ดูดซับเลือดเข้าไปอีกครั้งแล้ว คราวนี้ก็ทำได้เพียงแค่แกว่งไกวไปทางทิศใดทิศหนึ่งอย่างฝืดๆ ก่อนจะหยุดนิ่งอีกครั้ง
"สวี่สวี่ นี่ นี่มันเรื่องอะไรกัน? อิ๋งอิ๋งอยู่บนถนนเส้นนี้หรือเปล่า?"
เจียงอวี่หมินอดถามขึ้นมาไม่ได้
เจียงสู่สู่ส่ายศีรษะ "ที่นี่กับเมืองไห่อยู่ห่างกันมาก แม้ว่าจะใช้เลือดของแม่ที่ให้กำเนิดเจียงอิ๋งเป็นตัวนำก็ตาม ระยะที่สัมผัสได้ก็ยังจำกัดอยู่ดี ได้แค่รู้คร่าวๆ ว่าอยู่ในบริเวณนี้"
เจียงสู่สู่ลากนิ้วเป็นวงกลมบนแผนที่ ซึ่งก็คือตำแหน่งใกล้เคียงกับจุดที่เชือกแดงหยุดลงในที่สุด
ยันต์ตามรอยนั้นทำงานโดยอาศัยแรงดึงดูดทางสายเลือด เหยาหลินกับเจียงอวี่หมินแม้ต่างก็เป็นญาติสายตรงของเจียงอิ๋ง แต่ตัวเด็กนั้นก่อกำเนิดจากเลือดเนื้อของมารดา ความรู้สึกเชื่อมโยงระหว่างแม่กับลูกย่อมแข็งแกร่งกว่าทางพ่อโดยธรรมชาติ นี่คือเหตุผลที่เจียงสู่สู่จำเป็นต้องให้เหยาหลินร่วมมือด้วย