ประโยคสองประโยคของเจียงหวยไม่ได้โน้มน้าวเจียงฮั่น แต่กลับดึงเจียงอวี่ซินที่เดิมเข้าข้างลู่เสวี่ยซีเข้ามาอยู่ฝ่ายตนในทันที
ส่วนเจียงอวี่หมินและเหยาหลินที่มีลูกสาวเหมือนกัน หลังจากเจียงหวย "เตือน" เช่นนี้ ก็ไม่อยู่เฉยอีกต่อไป ต่างแสดงท่าทีของตนออกมา
"เปลี่ยนนามสกุลจะเป็นไปได้ยังไง? ตอนแรกตกลงกันว่าแค่ฝากเลี้ยง ไม่ใช่รับบุตรบุญธรรม หลายปีมานี้ก็ไม่เคยเปลี่ยน อยู่ๆ จะเปลี่ยนตอนนี้มันอะไรกัน?"
เจียงอวี่หมินคัดค้านอย่างหนักแน่น
ถ้าจะเปลี่ยน จะเปลี่ยนไปขึ้นทะเบียนกับใคร?
เหยาหลินก็ไม่เห็นด้วย แม้เธอกำลังจะหย่ากับเจียงอวี่หมินแล้ว แต่อิ๋งอิ๋งยังอยู่ที่ตระกูลเจียง ในฐานะเด็กสาวเพียงสองคนของบ้าน สินสอดของอิ๋งอิ๋งต้องไม่น้อยแน่นอน
ถึงตอนคลอดเจียงอิ๋ง เหยาหลินจะไม่ได้มีเจตนาบริสุทธิ์ แต่อย่างไรเสียก็คือเจ้าหญิงน้อยที่เธอทะนุถนอมมาตั้งแต่เล็ก เธอย่อมรักใคร่อยู่แล้ว
เลี้ยงดูลู่เสวี่ยซีก็ช่างเถอะ ยังจะต้องให้สินสอดตามมาตรฐานลูกสาวตระกูลเจียงอีกหรือ? ไม่ได้เด็ดขาด
"ฉันว่าเจียงหวยคิดไม่ผิด ครอบครัวเสวี่ยซียังอยู่ เรายื่นมือก้าวก่าย แม้แต่สินสอดยังจะช่วยออกให้ มันตบหน้าตระกูลลู่ พูดออกไปก็ฟังไม่ขึ้น"
เหยาหลินเป็นสะใภ้ตระกูลเจียงมาหลายปี ย่อมมีวาทศิลป์ในการพูด
แต่ต่อให้พูดดีแค่ไหน ก็เปลี่ยนความจริงที่ว่าเธอคัดค้านไม่ให้ลู่เสวี่ยซีอยู่ต่อไม่ได้
เจียงฮั่นฟังคำเจียงหวยแล้ว แทบจะหลุดปากว่าไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ แต่เมื่อพ่อแม่ออกตัวคัดค้าน เขาก็ไม่อาจขัดแย้ง จึงได้แต่ปิดปากเงียบ