"หึ ๆ"
เจียงหวยที่อยู่ข้าง ๆ อดไม่ไหว หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ เพียงแต่เสียงหัวเราะนั้น ฟังดูแฝงความหมายลึกซึ้งอย่างบอกไม่ถูก
เขาดูออกแล้ว
ฉู่เป่ยเฮ่อแต่งตัววันนี้ ชัดเจนว่า... แอ๊บแบ๊ว!
เฮอะ จอมมารเฒ่านี่ ไอ้หมาเจ้าเล่ห์!
ฉู่เป่ยเฮ่อสบตากับเจียงหวย ไม่หลบไม่หลีก ไม่มีท่าทีอึดอัดที่ถูกจับได้ว่าตัวเองแอ๊บแบ๊วแม้แต่น้อย กลับดูผ่อนคลายเสียเต็มประดา
ส่วนทางนั้น เจียงซู่พอฉู่เป่ยเฮ่อเอ่ยปากปุ๊บก็ลุกพรวดพราด วิ่งพรูออกไปข้างนอกดั่งสายลม
"ฉันไปตามพี่สาวนะ!"
วันนี้พี่สาวเขามีนัดเดทนี่นา!
ไม่ได้แล้ว เขาต้องขึ้นไปดู ปล่อยให้พี่เขยรอนานไม่ได้
เจียงซู่เพิ่งวิ่งไปถึงบันได ก็เห็นเจียงสู่สู่เดินลงมาจากชั้นบนแล้ว
พอเห็นชัดว่าเธอแต่งตัวยังไง เจียงซู่ก็อดโพล่งออกมาไม่ได้ทันทีว่า
"พี่! พี่ใส่ชุดนี้สวยจัง!"
ฉู่เป่ยเฮ่อได้ยินเสียงตะโกนโหวกเหวกของเจียงซู่ หัวใจเต้นแรงเล็กน้อย พอได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา ถึงค่อย ๆ ลุกขึ้น หันไป
เจียงสู่สู่สวมชุดกระโปรงสูทสไตล์ภาพวาดสีน้ำมัน ช่วงบนออกแบบเรียบง่าย ช่วงล่างสีสันค่อนข้างสดใส ตัวกระโปรงเน้นช่วงเอวและสะโพกได้พอดิบพอดี ขาเรียวยาวขาวเนียนและตรง
ดีไซน์เรียบง่ายแต่ไม่ขาดความสดใส ที่สำคัญกว่านั้น เมื่อเทียบกับชุดลำลองในปกติวันธรรมดา ดูเป็นทางการขึ้นหลายส่วน
เจียงอวี่ซินแวบเดียวก็จำได้ว่าชุดกระโปรงสูทบนตัวเจียงสู่สู่คือคอลเล็กชั่นใหม่ฤดูร้อนของแบรนด์ตัวเอง พอมองครั้งแรกก็รู้สึกได้ว่าชุดนี้เหมาะกับหลานสาวตัวเองจริง ๆ