ตอนที่เจียงสู่สู่แจ้งความ เธอบอกว่าเธอกับแฟนหนุ่มอยู่ด้วยกัน ส่วนใหญ่ก็เพื่อสะดวกตอนให้ปากคำทีหลัง จะได้มีข้ออ้างสมเหตุสมผลว่าทำไมถึงมาปรากฏตัวแถวย่านเมืองเก่าดึกดื่น
แต่เพราะมีฉู่เป่ยเฮ่ออยู่ด้วย เธอแทบไม่ต้องหาข้ออ้างอื่นเลย
ปล่อยให้ทนายจัดการทั้งหมด สุดท้ายทั้งคู่แค่เซ็นชื่อก็เสร็จ
พวกเขาอยู่ในฐานะผู้เห็นเหตุการณ์ ตำรวจสอบปากคำคนร้ายกับผู้เสียหายมากกว่า
ชายคนนั้นถูกพาตัวไปแล้วยังร้องโวยวายว่าเห็นผี
"คุณตำรวจ! มีผีจริง ๆ นะ! ดูหน้าผมสิ โดนมนุษย์กระดาษสองตัวซ้อมมา มนุษย์กระดาษตัวเล็ก ๆ สองตัวนั้น ตบหน้าผมดังเพี๊ยะเลย... คุณตำรวจ สองคนนั้นต้องเป็นปีศาจแน่!"
แต่เรื่องนี้ทางนี้ไม่ต้องถามคู่กรณีด้วยซ้ำ ตำรวจที่ทำหน้าที่สอบปากคำก็หัวเราะเยาะออกมา
"ปีศาจอะไรกัน ไม่รู้จักอะไรเลย นั่นศาสตร์ลี้ลับต่างหาก! แม้แต่เจียงสู่สู่จอมยุทธ์น้อยเจียง เธอก็ไม่รู้จัก ไม่เคยดู 'แรงบันดาลใจ' เหรอ?"
เขาเจอเจียงสู่สู่ครั้งแรกก็จำได้แล้ว
ก็ไอ้หมอนี่ซวยเอง ที่มาเจอกับจอมยุทธ์น้อยเจียงเข้า
จะซ้อมแกก็แค่พลิกมือเท่านั้นเอง?
ตำรวจหนุ่มพูดแบบนี้ หัวก็โดนตำรวจรุ่นพี่ข้าง ๆ ตบเข้าเปรี๊ยะหนึ่ง
"พูดเหลวไหลอะไร?! ไม่ดูเสียหน่อยว่านี่ที่ไหน!"
ที่นี่คือสถานีตำรวจที่ยึดหลักความจริงทางวิทยาศาสตร์นะ!
จะพูดเรื่องวิทยายุทธ์ก็ไปพูดที่สำนักความมั่นคงโน่น
ตำรวจหนุ่มโดนพี่เลี้ยงอบรมไปยก ก็ได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ หุบปาก แล้วหันไปจ้องชายคนนั้น