ตอนที่เจียงสู่สู่แจ้งความนั้น แม้เธอจะแจ้งว่าเป็นการพยายามฆ่า แต่เมื่อพวกเธอออกมา ตำรวจก็ยังไม่ได้ให้ผลสรุปที่ชัดเจน
ปากของหญิงชราคนนี้พร่ำยืนยันนักหนาว่าคืนนี้ลูกสะใภ้ต้องตาย ฟังดูแล้วไม่ใช่แค่คำสาป หากแต่เหมือน… รู้ล่วงหน้ามาก่อน
ได้ยินคำพูดของเจียงสู่สู่ สีหน้าของหญิงชราชะงักไป แต่จงใจทำท่าดุร้ายตอบ
“อะไร อะไรคืนนี้จะตาย ฉันบอกว่ามันสมควรตายต่างหาก! ฉันสาปแช่งลูกสะใภ้ตัวเองไม่ได้หรือไง?”
เจียงสู่สู่จ้องมองดวงวิญญาณของหญิงชรา ใบหน้านิ่งสงบผิดปกติ
“คุณบอกว่าเธอเป็นลูกสะใภ้ แต่แม่สามีของเธอกลับเป็นคนที่นอนติดเตียงอยู่บนนั้น เธอมีวิญญาณคนเป็นอยู่ครบ คุณบอกว่าเธอเป็นลูกสะใภ้ หรือว่าคุณมีวิญญาณคนเป็นสองดวง?”
เจียงสู่สู่เฉียบแหลมเกินไป หญิงชราแสดงความตระหนกบนใบหน้าชั่วขณะ อยากจะพูดบ่ายเบี่ยง แต่ก็กลัวว่าจะมีคำพูดไหนพลั้งพลาดให้เธอจับจุดอ่อนได้ จึงเลือกที่จะเงียบไม่พูดอะไรต่อ
เจียงสวี่สวี่มองแค่ปฏิกิริยาของนางก็แน่ใจว่า ในเรื่องนี้ต้องมีปัญหาจริง
พลันชักแผ่นยันต์สีเหลืองออกมาแผ่นหนึ่ง น้ำเสียงชัดเจนแต่แฝงการข่มขู่ "พูดมา"
หญิงชรามองแผ่นยันต์สีเหลืองในมือเธออย่างหวาดระแวง แต่ไม่นานก็สงบลงได้ "ฉันเป็นวิญญาณคนเป็นนะ! พวกเธอที่เป็นนักพรตจะทำร้ายวิญญาณคนเป็นตามอำเภอใจไม่ได้! อย่ามาขู่ฉันนะ!"
เจียงสวี่สวี่ไม่คิดว่าคุณย่าจะรู้กระทั่งเรื่องนี้
ดวงตาสีเหมยอิงหรี่ลง ทันใดนั้นก็เก็บยันต์เหลือง "เธอพูดถูก"
หญิงชราเห็นดังนั้น ก็เผยความลำพองในแววตาขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่ยังไม่ทันได้ลำพองแม้แต่วินาที ก็ได้ยินเจียงสวี่สวี่เอ่ยเรียกอย่างเนิบนาบ