ตงฉางส่งจดหมายไปยังร้านยาแล้ว ก็รีบรุดเข้าวังทันที เชิญหมอหลวงสองนายจากวังมาดูอาการให้องค์อ๋องหรง
เมื่อหมอหลวงมาถึง หมอที่ตู้เสวียอี้เชิญมาก็ตรวจวินิจฉัยเสร็จสิ้นแล้ว
โรคขององค์อ๋องหรงรักษายาก ในเมืองหลวงมิใช่ความลับอันใด หลายคนเคยถวายการรักษามาก่อน บัดนี้จึงมิได้ตื่นตระหนกดังแต่ก่อน
จับชีพจรแล้ว แม้ครานี้ชีพจรจะแตกต่างจากเดิมไปบ้าง แต่เพื่อความปลอดภัย ต่างก็เปิดตำรับยาบำรุงตามธรรมเนียม นับว่าเสร็จภารกิจ
ไร้หนทางเยียวยา ก็มิกล้าคาดหวังผลงาน ขอเพียงไร้ความผิดก็พอ
ตู้เสวียอี้แสดงบทบาทสมบทบาทแล้ว ก็กลับจวนอันหย่วนโหวด้วยสีหน้ากังวล พร้อมนำหนังสือหย่าของเยี่ยนหลานกลับมาด้วย
เยี่ยนหลานไม่อยากเชื่อว่าจะได้หนังสือหย่าจริง มือสั่นเทิ้มพลิกดูกระดาษแผ่นบางนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้ายพับเก็บอย่างบรรจง น้ำตาพร่างพรูเต็มใบหน้า
ตระกูลหลัวที่ทำให้นางอับอายและอึดอัด ไร้เยื่อใยกับนางอีกต่อไปแล้ว
"หากมีสิ่งใดสำคัญอยู่ที่โน่น พรุ่งนี้ข้าจะพาเจ้าไปเอาคืน" เว่ยชิงเยี่ยนเอ่ย
เยี่ยนหลานส่ายหน้า "ไม่มี"
ของสำคัญถูกพวกโจรภูเขาทำลายระหว่างทางแล้ว ที่เหลือล้วนไม่สำคัญ
เว่ยชิงเยี่ยนกลับกล่าว "เจ้ามี หลังจากนี้คือวันฌาปนกิจศพอู๋อวี้ชู พรุ่งนี้ญาติมิตรสกุลอู๋จะมาไว้อาลัย
เจ้าต้องให้ทุกคนรู้ว่าเจ้าหย่ากับหลัวเฉิงโจวแล้ว ต่อจากนี้ไร้ความเกี่ยวข้องใดกับตระกูลหลัวอีก"
นอกเหนือจากไม่ต้องการให้เยี่ยนหลานไว้ทุกข์ให้หลัวเฉิงโจวแล้ว ยังมีเรื่องชาติกำเนิดของหลัวฉงอวิ๋น
นางเป็นธิดาฮ่องเต้ แต่กลับเปิดเผยไม่ได้ เลี้ยงดูอย่างลับๆ ในนี้ต้องมีแผนร้ายใหญ่หลวง