แม่ทัพหญิงผู้นำวิญญาณ

ตอนที่ 26 แม่ทัพคือปิศาจดูดกลืนปราณมนุษย์

7 นาที· 1.6K คำ

ถึงจวนอันหย่วนโหวแล้ว กลับไม่พบเว่ยชิงเยี่ยน สื้ออวี้รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง

ตู้เสวียอี้มองสื้ออวี้ที่แต่งตัวราวกับนกยูงรำแพน และหีบห่อใหญ่หลายใบที่เขานำมา พลันรู้สึกขนลุก

สื้ออวี้มาเยือนอย่างยิ่งใหญ่เช่นนี้ คงไม่ใช่หมายตาตนแล้วกระมัง

เพราะเขาชอบผู้ชายนี่นา

เขายกมือลูบใบหน้าตนเอง แม้ไม่งดงามประณีตเท่าแม่ทัพ แต่ก็นับว่ามีโฉมงามสง่า หล่อเหลากว่าชายหนุ่มมากมายในเมืองหลวง...

คิดไปคิดมา อดขนหัวลุกไม่ได้ สายตาที่มองสื้ออวี้จึงเจือความระแวงขึ้นอีกส่วนหนึ่ง

สื้ออวี้สีหน้าดำทะมึนดุจน้ำ

คลุกคลีกับตู้เสวียอี้มาหลายปี ต่อให้คาดเดาความคิดเขาไม่ได้ทั้งหมด ก็พอเข้าใจสักห้าส่วน ไม่อยากให้เขาคิดฟุ้งซ่านต่อไป จึงเคาะนิ้วลงบนโต๊ะ “ให้ข้ามา มีธุระอันใด?”

ธุระอันใด?

ไม่มีธุระ!

แต่แม่ทัพกำชับภารกิจไว้!

ตู้เสวียอี้รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ยกกาเหล้ารินใส่จอกของทั้งคู่จนเต็ม “กลับเมืองหลวงมาครึ่งปี เสวียอี้ยังไม่ได้สังสรรค์กับท่านอ๋องดี ๆ วันนี้ขอร่วมดื่มสนทนากับท่านอ๋องสักหน่อย”

จะดื่มสุรา?

สื้ออวี้ยิ้มคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มมองเขา “อันหย่วนโหว วันนี้เหตุใดจึงนึกขึ้นได้มาสังสรรค์กับข้า?”

“ท่านอ๋องกล่าวเช่นนี้ เสวียอี้ก็ควรจะใจหาย มิตรสหายรู้จักกันมาหลายปี ก็นับว่าเป็นสหายเก่า”

ตู้เสวียอี้ถอนหายใจ “แม่ทัพเกิดเรื่อง เสวียอี้ในใจไม่สบายใจ เมื่อพบสหายเก่ายิ่งชวนให้หวนคิดถึงความหลัง จึงห่างเหินกับท่านอ๋องไปบ้าง

วันสองวันนี้ได้พบเยี่ยนหลาน ยิ่งทำให้ข้าหวนนึกถึงแม่ทัพ แต่ก็เข้าใจแล้วว่า ไม่อาจเพราะผู้ที่จากไปแล้ว แล้วละเลยมิตรสหายตรงหน้า”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป