สื้ออวี้มีแววตาดำล้ำลึก
ย้อนทบทวนสถานการณ์ที่เว่ยชิงเยี่ยนปรากฏกายใกล้เขาหลายครั้งอย่างละเอียด
พลันเขาก็นึกขึ้นได้ ณ บ่อน้ำพุร้อน ที่เขาผลักนางตกน้ำ แล้วนางขอให้เขาช่วยนาง
นางไร้เรี่ยวแรงอย่างแท้จริง
หลังจากจุมพิตเขาแล้วจึงฟื้นคืนพลังขึ้นมา ขณะนั้นเขาไม่อาจดึงนางออก ทั้งยังสังเกตว่านางมีวรยุทธ์สูงล้ำ จึงสรุปว่านางจงใจแสร้งอ่อนแอลวงเขาลงน้ำ เพื่อจะจุมพิตเขา
เป็นเขาเองที่ละเลยไป
มิแปลกใจที่คราวก่อน ณ หอหยกเยี่ยน นางต้องล่อให้เขาไปที่นั่น คงเป็นเพราะมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับร่างกายนาง
สื้ออวี้ดูเหมือนจะเชื่อมโยงเรื่องราวได้กระจ่างแล้ว
หลวงจีนอ้วนเคยกล่าวว่าการคืนชีพให้เสี่ยวเยี่ยนนั้น นอกจากดวงวิญญาณไฟของเขาแล้ว ยังมีเงื่อนไขลี้ลับอื่นที่ขาดมิได้
และเงื่อนไขลี้ลับนั้นหรือดวงวิญญาณไฟของเขา เพราะการช่วยเขาที่บ่อน้ำพุร้อนจึงสูญหายไป หรือมิฉะนั้นก็ถ่ายโอนมาที่ตัวเขา
ด้วยเหตุนี้ นางจึงต้องพึ่งพาวิธีนี้เพื่อประคองชีวิต
ส่วนความคิดของเขาก่อนหน้านี้ กลับผิดทิศทางไปโดยสิ้นเชิง
สื้ออวี้เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ช้าๆ แผ่นหลังแล่นเย็นวาบ หัวใจเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่น
หากสิ่งที่เขาคาดเดาเป็นความจริง หากเว่ยชิงเยี่ยนมิอาจเข้าใกล้เขาได้ทันท่วงที นางคงตกอยู่ในอันตรายแสนสาหัส…
องครักษ์สองนายเข้ามา เห็นเขาทอดสายตาครุ่นคิด สีหน้าเคร่งขรึม ล้วนตกใจอยู่ภายใน
ตงฉางเอ่ยเรียกเบา ๆ “ท่านอ๋อง?”
สื้ออวี้เงยหน้าขึ้น “ตงฉาง สั่งการลงไป ภายในหนึ่งเดือนให้เปิดสถานพยาบาลประชาราษฎร์เพิ่มอีกสิบแห่ง”
คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เสริมว่า “เปิดในที่ที่คนยากจนอยู่หนาแน่น เปลี่ยนการตรวจรักษาฟรีจากเดือนละสามครั้งเป็นสี่ครั้ง