เว่ยชิงเยี่ยนส่ายหน้าให้เขาเล็กน้อย
มองไปทางท่านยายตู้แล้วหัวเราะเย็นชา “ให้เขาแต่งกับกวนหยู่เอ๋อร์ แล้วบงการให้กวนหยู่เอ๋อร์สังหารเสี่ยวเสี้ยวบุตรีคนโต เพื่อเปิดทางให้เด็กที่สืบสายเลือดตระกูลกวนของเจ้า ใช่หรือไม่?
รอกวนหยู่เอ๋อร์คลอดบุตร เจ้าก็ใช้วิธีเดิม กำจัดตู้เสวียอี้ เช่นนี้แล้ว จวนอันหย่วนโหวก็จะกลับมาอยู่ใต้การควบคุมของเจ้าอีกครั้ง”
“เจ้าเหลวไหล…” กวนชื่อตวาด
เว่ยชิงเยี่ยนไม่สนใจนาง กล่าวต่อ “เจ้ามุ่งหมายให้หลานสะใภ้คือกวนหยู่เอ๋อร์มาตั้งแต่แรก แต่สินเดิมของแซ่ฟางนั้นเย้ายวนเกินไป
เมื่อตกลงการแต่งงานนี้ เจ้าก็ตัดสินใจช่วงชิงทรัพย์และปลิดชีพ แซ่ฟางเป็นเพียงหินก้าวเดินมาโดยตลอด
น่าสงสารนางเป็นสตรีที่กอปรด้วยคุณธรรมและความดี ปฏิบัติต่อเจ้าอย่างดีเลิศ แต่นั่นก็ยังไม่ทำให้เจ้ามีความเมตตาต่อนางแม้แต่น้อย
เจ้ารู้ว่าตู้เสวียอี้ให้ความสำคัญกับความรักใคร่ ไม่สงสัยภรรยาง่าย ๆ ดังนั้นเจ้าจึงเปลี่ยนยาเลี่ยงบุตรของเขา ทำให้เขาเข้าใจว่าเด็กไม่ใช่ของตนเอง เขาจึงเชื่อคำลวงของเจ้า ใช่หรือไม่?”
ท่านยายตู้ส่ายหน้า มองไปทางตู้เสวียอี้ “หลานรัก อย่าฟังนางพูดเหลวไหล ท่านยายเปลี่ยนยาเพราะต้องการให้เจ้ามีบุตรเร็วขึ้น ตัวข้าถูกความเกลียดชังบดบังสติ จึงระบายโทสะผิด ๆ ไปสู่บิดามารดาและน้องสาวของเจ้า แต่ข้าไม่เคยคิดทำร้ายเจ้า
ส่วนแซ่ฟางนางประพฤติไม่สมเป็นสตรีจริง ๆ มิฉะนั้นเหตุใดข้าจึงรอจนถึงครึ่งปีก่อนจึงเอาชีวิตนาง”
“เพราะนางกตัญญูต่อเจ้ายิ่งนัก เจ้าเสวยสุขในการปรนนิบัติของนาง อีกทั้งตู้เสวียอี้ยังอยู่ไกลที่ชายแดนอูตาน ไม่อาจแต่งกวนหยู่เอ๋อร์เข้าจวนได้ ดังนั้นเจ้าจึงรอจนถึงคราวที่ตู้เสวียอี้จะกลับเมืองหลวงจึงลงมือ
ครั้งนี้เจ้ามิได้ใช้การวางยาพิษอีก แต่ทำลายชื่อเสียงของนาง เพราะเจ้ามิเพียงต้องการสังหารนาง แต่ยังจะหมายกำจัดบุตรีของนางไปด้วย
มีเพียงตู้เสวียอี้ที่เชื่อว่าเด็กนั้นไม่ใช่ของเขา เขาจึงไม่สนใจ เช่นนี้ พวกเจ้าก็จะสามารถทรมานเด็กจนถึงตายได้