การเลี้ยงดูทารกไม่ใช่สิ่งที่ฉู่เซียวปรารถนา แต่เนื่องด้วยลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ขานรับคำเรียก "บิดา" ของนางไปแล้ว วันนั้นเอง หงส์เพลิงก็ย้อนวัยกลับคืน กลายเป็นทารกหญิงน้อยตัวจ๊กก๊อก ผิวพรรณชมพูระรื่อ นุ่มนิ้มน่ารัก
สิ่งมีชีวิตน้อยนี่มันเจ๋งจริง ๆ เลยนะ ดวงตากลมโตคู่นั้นเต็มเปี่ยมด้วยวิญญาณ ราวกับมองข้ามอาคมต้องห้ามในทะเลตันเถียนของเขาได้อยู่หมัด มองเห็นลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ได้โดยตรง พอเจอลิงขนทองตัวนั้นทีไร นางก็ดีใจกระดิกมือกระดิกขาไปมาไม่หยุด
"ช่างน่าทึ่งเสียจริง"
ฉู่เซียวอุ้มหงส์น้อยขึ้นมา มองไปพลางถอนใจ ถึงกับส่ายหน้ากับร่างหงส์วิญญาณเซียนนี้ สายเลือดที่แปลกประหลาดจริง ๆ ของสายตรงนี้
ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น เพียงแค่การเปลี่ยนแปลงร่างกายตนเองก็มีสายสืบทอดอื่นเทียบไม่ได้แล้ว... ยากเย็นนัก พลังฝีมือ สายเลือด ความทรงจำ จิตใจ กายสังขาร... ไม่มีข้อใดไม่ถูกตีกลับไปสู่จุดเริ่มต้นทั้งสิ้น
บางที นี่อาจคือมหานิวรณะที่เริ่มต้นจากศูนย์ก็เป็นได้ ต่อเมื่อก้าวข้ามด่านเหล่านี้ผ่านไปได้ทีละด่าน จึงจะนับได้ว่าหลุดพ้นจากเปลือกเดิมอย่างสมบูรณ์ทั้งภายในและภายนอก
นมนั้น เขาย่อมไม่มีแน่ หนาวเช่นนี้เขาจะไปรีดมาจากไหน แต่น้ำคั้นจากผลวิญญาณนั้น ยังคั้นออกมาได้สักสามห้าชั่ง
สิ่งมีชีวิตน้อยชอบมาก กินข้าวเก่งเท่าเดิม มองแล้วทั้งเขาและลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ต้องลูบคางกันทั้งคู่ ครานี้เรื่องจบแล้ว จะไปตามองค์หญิงแห่งต้าซวนมาขอค่าอาหารเพิ่มอีกหน่อยดีหรือไม่
"ไป"
"ไปหามาให้ข้า"
ภายนอก ผู้คนที่โมโหร้อนใจก็ยังมีไม่น้อย เหล่าผู้ไล่ล่าต่างมีใบหน้าดำคล้ำคนละหน้า รับเงินคนแล้วย่อมต้องช่วยระงับภัย แต่งานนี้... ทำท่าจะไม่ง่ายเลยทีเดียว
โทษฐานแต่เพียงว่า แดนหนาวหมื่นขุนเขากว้างใหญ่เกินไป กว้างหลายหมื่นลี้ ภูมิประเทศซับซ้อน เต็มไปด้วยภูเขาและหุบเหว หลบซ่อนตัวอยู่ในซอกเขาใดก็ได้ ก็เสมือนหาเข็มในทะเล
ขนาดนี้แล้ว ยังมีคนฝังกับดักระเบิดไว้รอบด้าน คราวคราวก็ระเบิดขึ้นมาสักครั้ง ได้ยินเสียงก็ต้องไปสำรวจใช่หรือไม่ ทุกคนล้วนถูกหลอกเล่น ต่างถูกจูงจมูกวิ่งวุ่นราวกับเป็นหลานชาย
พวกไร้ค่าชุดนี้!