ล่วงเลยมาช้านานหลายวันแล้ว
ฉู่เซียวในที่สุดก็ก้าวเข้าสู่เส้นทางกลับ ระหว่างทางเดินไปก็อารมณ์ดีไปด้วย กระทั่งข้ามพ้นแดนหิมะน้ำแข็ง ยังไม่วายหันกลับมามองอีกครั้ง
การเดินทางครั้งนี้สู่แดนเยือกเย็นไม่เสียเปล่าจริง ๆ ได้เรียนวิชาสูงสุดแห่งมหาวิถีเต๋า ได้อานิสงส์ให้องค์หญิงต้าซวนติดหนี้บุญคุณหนึ่งใบ และยังฝ่าฟันขอบเขตได้อีกหนึ่งชั้น
สิ่งที่ทำให้เขาตื่นเต้นยินดีที่สุด คือคำว่า "กลายร่าง" จากปากลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์ หากสักวันหนึ่งกลายร่างเป็นร่างกายพิเศษได้จริง ย่อมต้องทะยานสู่ฟ้าไม่มีผิด
"เจ้าบินสูงพอแล้ว" ลิงน้อยศักดิ์สิทธิ์แอบชำเลืองมองเขาด้วยแววตาเฉียงยิ่งนัก ศึกที่ปกป้องหงส์เพลิงจนผ่านพ้นการกลายร่างนั้น หากไม่มีพลังครึ่งก้าวอนัตตาย่อมรักษาไว้ไม่ได้
แต่เขากลับยืนหยัดเพียงลำพังขวางทางไว้ ม่ายใครฝ่าได้ ทนได้จริงจนถึงวินาทีที่หงส์เพลิงกลายร่าง ขอบเขตรู้แจ้งสวรรค์ชั้นสองของใครเล่าจะฝ่าฟ้าเหนือธรรมชาติได้ถึงเพียงเขา
ต้องขอบคุณว่าเหล่านักฆ่าผู้ตามล่านั้นถูกองค์หญิงต้าซวนสังหารจนสิ้นซาก หากแม้แต่คนเดียวหนีรอดออกไปเล่าเรื่องนี้ให้โลกภายนอกฟัง ความฮือฮาย่อมลุกลามจนพ้นฟ้าไปแล้ว
เมื่อเอ่ยถึงหงส์เพลิง ระหว่างที่ฉู่เซียวข้ามพรมแดนต้าฉิน ยังเงยหน้ามองไปยังทิศราชวงศ์ต้าซวนหนึ่งครั้ง
"กิจการภายในของข้าแห่งต้าซวน ผู้ไม่เกี่ยวข้องจงถอยออกไป" ทั้งที่กั้นด้วยพันภูเขาหมื่นสายน้ำ เขากลับเหมือนยังได้ยินถ้อยคำนั้นอยู่
มี
มีจริง
นั่นคือถ้อยประกาศต่อแผ่นดินของหงส์เพลิงหลังกลับคืน ด้วยบุคลิกที่แข็งแกร่งที่สุด
หากเป็นอดีต ย่อมมีน้อยคนนักที่จะสนใจนาง แต่เดี๋ยวนี้! ทั่วทั้งต้าซวนตื่นตระหนก มหาองค์หญิงยังมีชีวิตฝ่าออกมาจากแดนเยือกเย็น ทั้งยังเข้าถึงครึ่งก้าวอนัตตา
ไม่นานนัก หลายฝ่ายก็ยุติสงคราม ไม่ใช่เพราะหวนคืนดี หากต่างคอยดูท่า อยากเห็นว่าองค์หญิงแห่งราชวงศ์ผู้นั้นมีรากฐานหนักแน่นพอ...จะกู้สถานการณ์จากหายนะได้หรือไม่