ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 76 ใครบ้างจะปฏิเสธคำเรียกว่าหนุ่มหล่อได้?

7 นาที· 1.5K คำ

เมื่อมองไป๋เฟยอวี่ที่ยืนอยู่ตรงหน้า ดวงตาแดงก่ำ โอวหยางกำลังจะโยนความผิดให้เจ้ารอง ทว่าเจ้ารองกลับไปห้องพักเพื่อทำให้ขั้นพลังมั่นคงแล้ว

จะทำอย่างไรดีล่ะทีนี้?

เจ้ารองของตัวเองดันไปขุดหลุมศพของเจ้าสี่ในชาติก่อนเข้าให้แล้ว

โอวหยางรู้สึกปวดหัวจนแทบระเบิด เขากลืนน้ำลาย แล้วฝืนยิ้มพลางกล่าวว่า “เสี่ยวไป๋ เจ้าเดือดดาลถึงเพียงนี้ หรือว่าวังบนฟ้านั่นจะเป็นบรรพชนของเจ้ากัน?”

เมื่อได้ยินคำพูดของโอวหยาง ไป๋เฟยอวี่ที่โกรธมาหลายวันพลันชะงักงัน การกลับชาติมาเกิดของตนเป็นความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แล้วจะให้ไป๋เฟยอวี่พูดออกมาได้อย่างไร?

ไป๋เฟยอวี่ปล่อยคอเสื้อโอวหยาง แล้วกระแอมเสียงหนึ่ง ก่อนกล่าวอย่างขุ่นเคืองว่า “วังบนฟ้านั่นมองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นที่ฝังร่างของยอดผู้บำเพ็ญกระบี่จากยุคบรรพกาล การรบกวนการหลับใหลของผู้อาวุโส ในฐานะผู้บำเพ็ญกระบี่ ข้าจะนิ่งดูดายได้อย่างไร?”

โอวหยางมองไป๋เฟยอวี่ที่พูดจาหน้าตาเฉย ในใจกลอกตาเสียจนแทบจะทะลักออกมา เขารู้จักนิสัยของไป๋เฟยอวี่ดีเกินไป

ไป๋เฟยอวี่ เจ้าเคยชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านตั้งแต่เมื่อไรกัน?

ต่อให้พรุ่งนี้สำนักชิงอวิ๋นถูกตีแตก เจ้าหนูนี่ก็ยังต้องยืนดูเรื่องสนุกอยู่บนต้นไม้แน่!

ยังจะทำท่าขุ่นเคืองอีก?

ไม่ใช่เพราะหลุมศพตัวเองกำลังจะถูกขุดหรอกหรือ?

ร้อนตัวแล้วสินะ?

โอวหยางคิดเช่นนั้นในใจ แต่เมื่อเอ่ยปากกลับกล่าวอย่างจริงจังว่า “สิ่งที่ผู้อาวุโสทิ้งไว้ ย่อมมอบแก่ผู้มีวาสนา ในเมื่อเจ้ารองเปิดหลุมศพนี้ได้ ก็แสดงว่าผู้อาวุโสท่านนั้นยอมรับเขาแล้ว!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป