ไป๋เฟยอวี่มีสีหน้าร้อนใจ เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดหลิงชิงซงถึงยังมีชีวิตอยู่!
นั่นคือกระบี่ประจำชีวิตของผู้บำเพ็ญกระบี่เชียวนะ!
นั่นคือชีวิตของผู้บำเพ็ญกระบี่เลยทีเดียว!
หลิงชิงซงพูดออกมาได้อย่างสบายใจเช่นนั้นว่าเขาหักมันแล้วอย่างนั้นหรือ?
กระบี่ประจำชีวิตหักไปแล้ว ไม่ต้องพูดถึงวิถีของจ้าวหมื่นกระบี่เลย เหตุใดหลิงชิงซงถึงยังนั่งอยู่ตรงนี้ได้อย่างปลอดภัยไร้เรื่องราว?
ทันทีที่กระบี่หัก ปราณกระบี่จะย้อนกลืนเจ้าของจนสิ้นใจทันที!
ไป๋เฟยอวี่พุ่งเข้าไปหาหลิงชิงซง คว้าข้อมือเขาแล้วถ่ายพลังปราณแท้เข้าไปสายหนึ่ง
การส่งพลังปราณแท้เข้าไปในร่างผู้อื่นถือเป็นข้อห้ามร้ายแรงของผู้บำเพ็ญ!
เพราะพลังปราณแท้สายนี้สามารถทำลายเส้นลมปราณและตันเถียนของหลิงชิงซงได้อย่างง่ายดาย
แต่ไป๋เฟยอวี่ที่เสียอาการกลับทำเรื่องบุ่มบ่ามเช่นนี้ลงไป
หลิงชิงซงไม่ได้ขัดขืน เพียงมองศิษย์น้องผู้แก่เกินวัยกว่าตนอยู่เสมอ เสียอาการเพราะกระบี่ประจำชีวิตของเขาหัก แววตาจึงอ่อนโยนลงเล็กน้อย
“แปลก! แปลกจริง! หักก็เหมือนไม่หัก นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” ไป๋เฟยอวี่ปล่อยมือหลิงชิงซง แล้วพึมพำกับตนเอง
พลังปราณแท้ที่เขาส่งเข้าไปทำให้ตรวจพบตันเถียนของหลิงชิงซง ภายในนั้นมีร่างหยวนอิงนั่งขัดสมาธิอย่างสงบนิ่ง
ในอ้อมแขนของหยวนอิงมีเศษกระบี่หักอยู่เล่มหนึ่ง นั่นคือกระบี่ประจำชีวิตของหลิงชิงซง!
แม้กระบี่หักจะเลือนรางและไม่มั่นคงอยู่บ้าง แต่ไป๋เฟยอวี่ยังคงสัมผัสได้ถึงเจตจำนงกระบี่อันบริสุทธิ์ที่สุดที่ไหลเวียนอยู่บนกระบี่เล่มนั้น!
เป็นเจตจำนงกระบี่แบบเดียวกับในชาติก่อนของเขาไม่มีผิด!