ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 95 ขั้นหยวนอิงยากนักหรือ?

7 นาที· 1.6K คำ

“เช่นนั้นข้าก็ไม่แสวงหามรรคแล้ว ให้มรรคเป็นฝ่ายมาแสวงหาข้า!”

หลิงชิงซงเอ่ยถ้อยคำโอหังยิ่งด้วยน้ำเสียงอันทรงพลัง จนสีหน้าของไป๋เฟยอวี่ชะงักงัน

“ฮ่า ๆ ๆ! ฮ่า ๆ ๆ!” จู่ ๆ ไป๋เฟยอวี่ก็หัวเราะเสียงดังจนมีน้ำตาไหลออกมา

หลิงชิงซงมองไป๋เฟยอวี่ที่หัวเราะราวกับคนคลุ้มคลั่งด้วยความเป็นห่วง ก่อนยื่นมือหมายจะกดไหล่เขาไว้

ทว่าไป๋เฟยอวี่กลับเงยหน้าขึ้นมองหลิงชิงซงแล้วกล่าวว่า “ศิษย์พี่ ข้าตัดสินใจแล้ว คราวนี้ข้าจะไปแดนลับเซียนกับพวกท่านด้วย ข้าอยากเห็นนักว่ามรรคจะมาแสวงหาท่านอย่างไร!”

หลิงชิงซงมองไป๋เฟยอวี่ที่มีสีหน้าคาดหวัง พลางส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ไม่ต้อง”

เดิมทีเขาคิดว่าแค่ตนคนเดียวก็เพียงพอแล้ว บัดนี้ยังมีพี่ใหญ่กับเจ้าสามเพิ่มมาอีก ต่อให้หลิงชิงซงประเมินกำลังของพวกตนเองก็ยังเห็นว่าออกท่องใต้หล้าได้อย่างไร้กังวล ไม่จำเป็นต้องให้เสี่ยวไป๋ที่ยังอยู่ขั้นรวมแก่นทองขั้นสามเสี่ยงชีวิต

เมื่อเห็นหลิงชิงซงส่ายหน้า ไป๋เฟยอวี่คิดว่าอีกฝ่ายไม่อยากให้ตนลำบากใจ จึงกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า “ตอนแรกข้าไม่อยากไปที่นั่นเพราะมีเหตุจำเป็น แต่ตอนนี้ข้าอยากเห็นว่าหนทางกระบี่ของศิษย์พี่จะมุ่งไปทางใดต่อ”

หลิงชิงซงมองไป๋เฟยอวี่แล้วส่ายหน้าอีกครั้ง “เจ้าอ่อนแอเกินไป”

ความหมายของหลิงชิงซงคือ ตอนนี้ไป๋เฟยอวี่มีพลังอยู่เพียงขั้นรวมแก่นทอง เขาไม่อยากให้อีกฝ่ายเข้าไปเสี่ยงชีวิตในแดนลับเซียน

แต่เมื่อไป๋เฟยอวี่ได้ยินคำพูดของหลิงชิงซง สีหน้าก็แข็งค้าง นี่เขากำลังถูกดูแคลนหรือ?

ดูเหมือนตอนนี้คนที่มีพลังต่ำต้อยที่สุดบนยอดเขาน้อยจะมีเพียงเขา แล้วคนที่เคยนำหน้าผู้อื่นอยู่หลายขั้นมาตลอด กลายเป็นคนรั้งท้ายตั้งแต่เมื่อไรกัน?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป