ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 61 ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

7 นาที· 1.6K คำ

สายลมหอมกรุ่นพัดผ่าน หลิงชิงซงพลันมือสั่น กระบี่ในอ้อมแขนแทบร่วงลงพื้น

หลิงชิงซงผู้ไม่เคยหวาดกลัวสิ่งใดรีบคว้าชายแขนเสื้อของโอวหยาง ดวงตาฉายแววขอความช่วยเหลือ

โอวหยางสะบัดแขนเสื้อออก ก่อนรวบหูถูถูที่อยู่ในอ้อมแขนมากอดไว้ แล้วพลิกตัวกลิ้งหนีออกจากหออี๋หง

ศิษย์น้องตาย ศิษย์พี่รอด! น้องรองรักษาตัวด้วย!

ท่ามกลางสายตาสิ้นหวังของหลิงชิงซง โอวหยางยกมือกุมหัวแล้วเผ่นหนีสุดชีวิต

หลิงชิงซงผู้ไม่เคยหวาดกลัวสิ่งใดเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก “ปีศาจงู...ข้า...”

“อะไร? อยากให้ข้าช่วยบำเพ็ญหรือ?” แขนเรียวขาวดุจรากบัวโอบรอบลำคอของหลิงชิงซง สตรีผู้นั้นกระซิบเสียงแผ่วข้างหูเขา ลมหายใจหอมกรุ่น

“ข้า...” หลิงชิงซงรู้สึกว่าลมหายใจเริ่มกระชั้นขึ้น ศิษย์พี่หญิงตรงหน้าเปี่ยมเสน่ห์เย้ายวน ราวกับจะกลืนกินเขาในวินาทีถัดไป

แก่นทองในกายหลิงชิงซงหมุนเวียนอย่างบ้าคลั่ง พลังปราณแท้อันมหาศาลพ่วงเจตจำนงกระบี่หมายต่อต้าน กระบี่ในมือเผยประกายคมออกมา ราวกับต้องการปกป้องผู้เป็นนาย

“แหม โตเป็นหนุ่มแล้ว ถึงกับใช้กระบี่เป็นด้วยหรือ? ไม่รู้ว่าเจ้าอยากใช้กระบี่เล่มไหนแทงศิษย์พี่หญิงกันนะ?” สตรีผู้นั้นวางมือหยกลงบนด้ามกระบี่ พลางเอ่ยหยอกเย้า

กระบี่ที่เมื่อครู่ยังส่งเสียงกังวานพลันอ่อนแรงลงภายใต้การลูบไล้ของมือหยก ราวกับเพิ่งเสร็จสมอารมณ์หมาย

ใครจะทนไหวกันเล่า!

เรี่ยวแรงทั่วร่างหลิงชิงซงประหนึ่งถูกสูบจนหมด เขาทรุดลงในอ้อมกอดสตรีผู้นั้น ท่ามกลางความนุ่มนิ่มโอบล้อม เขาค่อย ๆ หลับตาลง

ม่านแดงโปร่งพลิ้วขึ้นอีกครั้ง ห่อหุ้มคนทั้งสองแล้วลอยตรงขึ้นไปยังชั้นสอง ชั่วพริบตาถัดมา หออี๋หงที่เงียบงันราวถูกหยุดเวลาไว้ก็กลับมาคึกคักจอแจดังเดิม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป