ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 60 ม่านแดงกับหยกนุ่ม

6 นาที· 1.4K คำ

นครหลวงของแคว้นถังเป็นเมืองใหญ่ มีผู้คนนับหลายล้านเบียดเสียดอยู่ภายในเมืองเดียว และยังเป็นนครที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในโลกมนุษย์แห่งนี้

นครหลวงแบ่งออกเป็นตลาดย่านต่าง ๆ ถึง 56 แห่ง แต่ละย่านมีกำแพงสูงกั้นแยกจากกัน มีเพียงตลาดใหญ่ทางตะวันออกและตะวันตกเท่านั้นที่มองเห็นภาพอันคึกคักของเมืองได้

ตลาดตะวันออกคลาคล่ำไปด้วยผู้คน ทั้งคนปั้นตุ๊กตาน้ำตาล นักแสดงกายกรรม คนขายของเล่นชิ้นเล็ก ๆ รวมถึงเสียงตะโกนเรียกลูกค้าและเสียงต่อรองราคาที่ดังอื้ออึง

คนที่มีความสุขที่สุดย่อมเป็นหูถูถู เด็กหญิงร้องโวยวายพลางพุ่งเข้าไปในฝูงชน ดื่มด่ำกับความครึกครื้นที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน

เมืองใหญ่เช่นนี้ แม้แต่โอวหยางก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ตอนอายุห้าขวบในเมืองเฟิงเย่ โอวหยางมัวแต่คิดว่าจะเอาชีวิตรอดอย่างไร จึงไม่มีเวลาชื่นชมว่าโลกมนุษย์แห่งนี้เป็นเช่นไร

บัดนี้ได้เดินเล่นอย่างสบายใจอยู่ที่นี่ ช่างให้ความรู้สึกราวกับผ่านพ้นกาลเวลามาเนิ่นนาน

“ฮึ ๆ ศิษย์พี่ นั่นอะไรหรือ!” หูถูถูยกตุ๊กตาน้ำตาลไว้มือหนึ่ง อีกมือถือถังหูลู่ นั่งอยู่บนไหล่ของโอวหยางพลางมองร้านขายธัญพืชด้วยความสงสัย

“นั่นคือร้านขายธัญพืช” โอวหยางเหลือบมองแล้วตอบ

“แล้วที่นั่นทำอะไรหรือ?”

“นั่นคือโรงสุรา เป็นที่กินอาหาร”

“แล้วตรงนั้นล่ะ ตรงนั้นน่ะ?”

“ที่นั่นขายผ้า เอาไว้ตัดเย็บเสื้อผ้า”

“อ้อ ตรงนั้น ๆ! พี่สาวที่สวมเสื้อผ้าสวย ๆ กำลังโบกมือให้ข้า!” หูถูถูแกว่งตุ๊กตาน้ำตาลในมือพลางหัวเราะคิกคัก โบกมือให้หญิงสาวบนชั้นสองที่กำลังยั่วยวนผู้คน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป