ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 71 ใครปล่อยให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่กัน?

7 นาที· 1.5K คำ

เสียงพลิกหน้าหนังสือดังกรอบแกรบ ทำให้หลินเฟิงที่ยืนอยู่ตรงนั้นรู้สึกกดดันอย่างยิ่ง

โอวหยางเพียงยืนพลิกหนังสืออย่างสบาย ๆ อยู่ตรงนั้น แต่กลับทำให้หลินเฟิงรู้สึกราวกับกำลังรอคำพิพากษาจากยมทูต

“สู้ไม่ได้ ต้องหนี! ต้องหนี!” หลินเฟิงตะโกนก้องอยู่ในใจ ทว่าขากลับราวกับหยั่งรากลงพื้น ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย

ร่างนี้เป็นสิ่งที่เขาได้มาอย่างยากลำบาก จะให้ทิ้งไปเช่นนี้ หลินเฟิงย่อมเสียดายจับใจ!

ขอเพียงมีเวลาให้เขาอย่างเต็มที่ เขาย่อมก้าวขึ้นสู่ขอบเขตสูงสุดนั้นได้แน่นอน!

แต่!

ทำไม!

ทำไมถึงไม่ให้เวลาเขา!

ขอเพียงให้เวลาเขาเจ็ดวัน เขาก็จะกลายเป็นยอดผู้บำเพ็ญขั้นออกจากกายได้แล้ว!

หลินเฟิงตาแดงก่ำ จ้องโอวหยางตรงหน้า แววตาอาฆาตและเคียดแค้นแทบจะแปรเปลี่ยนเป็นเส้นสายแทงทะลุใส่อีกฝ่าย

โอวหยางสัมผัสได้ถึงสายตาที่แทบจับต้องได้ของหลินเฟิง จึงเงยหน้ามองแล้วหัวเราะเยาะ “อะไร? อยากกัดข้าหรือ?”

เงาร่างของหลินเฟิงพุ่งเข้าใส่โอวหยางประหนึ่งภูตผี พลิกมือครั้งเดียว เข็มยาวสีม่วงสามเล่มก็ปรากฏขึ้น ก่อนสะบัดเข้าใส่โอวหยางอย่างรวดเร็ว

โอวหยางเอียงศีรษะหลบเข็มเงินทั้งสามเล่ม ช้าเกินไปแล้ว แม้เขาจะอยู่เพียงขั้นฝึกลมปราณ แต่ขอบเขตของหลินเฟิงตรงหน้าก็ถูกสะกดไว้จนเหลือเพียงขั้นฝึกลมปราณเช่นกัน

ในเมื่อทั้งคู่ต่างอยู่ขั้นฝึกลมปราณ วิธีโจมตีก็ย่อมไม่ต่างกัน โอวหยางที่หยุดชะงักอยู่ในขั้นฝึกลมปราณมาหลายปีถึงกับคิดว่าตนสู้สิบคนพร้อมกันยังไหว

เข็มมารทั้งสามเล่มเป็นเพียงเหยื่อล่อ ชั่วขณะที่โอวหยางเอียงศีรษะหลบเข็มมาร หลินเฟิงก็ประชิดตัวเข้ามา มือขวาที่เต็มไปด้วยลวดลายมารสีดำงองุ้มเป็นกรงเล็บ คว้าลำคอของโอวหยาง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป