ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 56 ใครกันที่ให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

7 นาที· 1.5K คำ

ทั้งสามคนเลิกใช้กระบี่เหินแล้วก็จริง แต่ยังมีวิธีอื่นให้เดินทางได้ การเหินฟ้าสิ้นเปลืองพลังปราณแท้มาก ทว่าหากเพียงเสริมพลังไว้ที่เท้า ปริมาณที่ใช้ก็แทบไม่ต้องนับ

คล้ายวิชาตัวเบาในโลกมนุษย์ ทั้งสามกระโดดไปมาบนต้นไม้ใหญ่สองข้างทางหลวง เพียงพริบตาก็ทะยานไปได้ไกลกว่าสิบเมตร

โอวหยางแบกหูถูถูไว้บนหลัง ส่วนหลิงชิงซงที่อยู่ข้างกายเห็นได้ชัดว่ายังไม่ชินกับการใช้เท้าเดินทาง ปกติเขาเหินฟ้าไปโดยตรง พอเปลี่ยนมาเดินด้วยเท้ากลับทำอะไรไม่ถูกอยู่บ้าง แต่หลังปรับตัวเล็กน้อยก็สามารถตามหลังโอวหยางได้

ทั้งสองกระโดดไปตามต้นไม้ จู่ ๆ เสียงตะโกนสังหารก็ดังมาจากเบื้องหน้า

โอวหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่คิดจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องเช่นนี้

ก่อนหน้านี้ก็พูดไปแล้วว่า ในฐานะผู้บำเพ็ญ อย่าเข้าไปพัวพันกับเหตุและผลระหว่างมนุษย์ธรรมดาโดยง่าย มิฉะนั้นย่อมไม่มีประโยชน์ต่อการบำเพ็ญแม้แต่น้อย

โอวหยางยังไม่ทันเอ่ยปาก หลิงชิงซงที่อยู่ด้านหลังก็พุ่งออกไปเสียแล้ว

ยังหนุ่มอยู่จริง ๆ พอพบเห็นความอยุติธรรมก็ชักกระบี่เข้าไปช่วยเหลือ ไม่คิดถึงผลที่จะตามมาเลยสักนิด

โอวหยางยังไม่ทันอ้าปากตะโกนเรียกหลิงชิงซง เจ้าตัวก็ชักกระบี่พุ่งลงไปเบื้องล่างแล้ว โอวหยางประคองก้นหูถูถูขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตามไป

โอวหยางเหยียบกิ่งไม้กิ่งหนึ่งแล้วมองลงไปเบื้องล่าง

คนทั้งสองฝ่ายเบื้องล่างต่อสู้กันมานานแล้ว ทั่วบริเวณมีคนล้มอยู่บนพื้น ไม่รู้เป็นตายร้ายดี

แต่เห็นได้ชัดว่าฝ่ายหนึ่งเป็นโจรภูเขาสวมเสื้อผ้าป่านหยาบและปิดบังใบหน้า ส่วนอีกฝ่ายเป็นองครักษ์ในชุดฝึกยุทธ์แบบเดียวกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป