ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 8 ใครกันที่ตั้งเจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

6 นาที· 1.5K คำ

อบรมสั่งสอนก็ส่วนหนึ่ง กินข้าวก็อีกส่วนหนึ่ง

โอวหยางระบายอารมณ์หลังตื่นนอนเสร็จ มองบุตรทรพีสองคนที่ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ก่อนถอนใจในใจแล้วปล่อยให้พวกเขาไปกินข้าว

หลังกินข้าวเสร็จ หลิงชิงซงก็กลับไปซ่อมหลังคาห้องของตนต่อ ไป๋เฟยอวี่กลับขึ้นไปบนต้นไม้เพื่อทำให้ขอบเขตของตนมั่นคง ส่วนเฉินฉางเซิงต้องลงเขาไปเสริมค่ายกลของตน

เหลือเพียงโอวหยางกับหูถูถู

ตั้งแต่หูถูถูขึ้นเขามาเมื่อวาน นางก็เอาแต่ตกตะลึงจนตอนนี้เริ่มชาชินแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นหลิงชิงซงกับไป๋เฟยอวี่ ผู้มีวิถีกระบี่น่าตื่นตะลึง หรือเฉินฉางเซิงที่ดูซื่อสัตย์ล้วนสามารถบดขยี้นางได้ทั้งนั้น

แม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่ที่นางเคยคิดว่ามีเพียงขั้นฝึกลมปราณระดับเก้า ก็ยังจัดการหลิงชิงซงกับไป๋เฟยอวี่ที่กำลังต่อสู้กันอยู่ได้อย่างง่ายดาย

ชั่วขณะนั้น อัจฉริยะสาวงามผู้ถูกขนานนามว่าเป็นหนึ่งในรอบสามพันปีของเขาชิงชิวอย่างนาง ก็ราวกับเป็นเพียงเรื่องตลก

หูถูถูทำหน้าหงอย ยืนอยู่ข้างโอวหยางซึ่งกำลังเก็บข้าวของเตรียมออกจากบ้าน ก่อนเอ่ยเสียงอ่อนว่า «ศิษย์พี่ใหญ่ ข้าโง่เขลาไร้ประโยชน์มากใช่หรือไม่?»

โอวหยางเก็บพลั่วลงในตะกร้าสะพายด้านหลัง แล้วหันมามองหูถูถูที่ทำหน้าหงอยอย่างสงสัย เขาลูบศีรษะนุ่มฟูของนางเพื่อปลอบโยน «เด็กโง่ เจ้าโง่เขลาได้อย่างไรกัน?»

«ฮิ ๆ ศิษย์พี่ใหญ่ดีที่สุดเลย!» หูถูถูหัวเราะคิกคัก กอดโอวหยางแล้วถูไถกับขาของเขา

แรกเห็นศิษย์พี่ใหญ่ นางยังนึกว่าเขาเป็นพวกโรคจิตเสียอีก แต่ตอนนี้ศิษย์พี่ใหญ่ดูดีเหลือเกิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป