ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 9 ใครกันที่ให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

6 นาที· 1.3K คำ

“ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านยิ้มได้เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก!” เสียงของหูถูถูดังขึ้นมาอย่างไม่ถูกกาลเทศะ

โอวหยางถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตนยังแบกตัวติดสอยห้อยตามอยู่คนหนึ่งไว้ข้างหลัง จึงกระแอมแล้วกล่าวว่า “ถูถู เจ้ายังเด็กเกินไป ไม่เข้าใจก็อย่าพูดส่งเดช”

“อ้อ...” หูถูถูขานรับ ก่อนจะมองไปยังเขตหวงห้ามของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ชิงอวิ๋นที่อยู่ไกลออกไป

สมกับเป็นสำนักชิงอวิ๋น หนึ่งในเก้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทิวทัศน์ขุนเขาลำธารงดงามราวแดนเซียน

ภูเขาเชื่อมต่อเรียงราย ทอดตัวยาวสลับซับซ้อน ทางเดินไม้คดเคี้ยวลาดชันที่วนเวียนอยู่กลางไหล่เขา ดูประหนึ่งแพรพรรณริ้วบางพันรอบขุนเขาเขียวขจีและสายน้ำใส กลายเป็นทัศนียภาพอันโดดเด่นงดงาม หุบเขาลึกมีไอหมอกประหลาดลึกลับพลุ่งพล่านขึ้นมา

ม่านหมอกบางเบาราวผ้าแพรอันน่าอัศจรรย์ วาดแต่งภาพภูผาธาราให้ประณีตอ่อนช้อย

ไม่รู้ว่าเป็นผู้คนเดินอยู่ในภาพ หรือภาพนั้นกำลังไหลเคลื่อนไปตามผู้คน

“งดงามจริง ๆ!” หูถูถูทอดถอนใจเบา ๆ ที่นี่งดงามกว่าเขาชิงชิวเสียอีก

เมื่อนึกถึงเขาชิงชิว หูถูถูก็นึกถึงจุดประสงค์ที่ท่านปู่บอกให้นางมาที่นี่

ในขุนเขาของสำนักชิงอวิ๋น มีสมบัติล้ำค่าของเผ่าจิ้งจอกซ่อนอยู่ จิ้งจอกวิญญาณแปดหาง อัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานแห่งเผ่าจิ้งจอกในอดีต กำลังเร้นกายบำเพ็ญอยู่ในหุบเขาลึก

อัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานคนแรกในประวัติศาสตร์เขาชิงชิวที่ฝึกฝนจนมีแปดหางในรอบหมื่นปี บัดนี้กำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ในภูเขาลูกหนึ่งที่นี่!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป