“ท่านคือผู้พิทักษ์มรรคาของศิษย์น้องเล็กหรือ?” เฉินฉางเซิงถามอย่างยากลำบาก
อัจฉริยะของแต่ละตระกูลล้วนมีผู้พิทักษ์มรรคาผู้หนึ่งคอยติดตาม ซึ่งมีฝีมือสูงส่ง ตั้งแต่แรกเห็นหูถูถู เขาก็รู้แล้วว่าในอนาคตนางจะกลายเป็นจักรพรรดินีแห่งเผ่าปีศาจ
ไม่คิดเลยว่าแม้แต่จักรพรรดินีในอนาคตก็ยังมีผู้พิทักษ์มรรคาอยู่ข้างกาย เผ่าจิ้งจอกไม่ใช่เกือบถูกล้างตระกูลก่อนที่นางจะขึ้นครองบัลลังก์หรอกหรือ?
หูเหยียนมองเฉินฉางเซิงที่อยู่ตรงหน้า ในบรรดาคนบนยอดเขาน้อย คนที่เขาไม่ชอบที่สุดก็คือเฉินฉางเซิง แม้ไก่ที่เจ้าหนูนี่ทำจะอร่อยมาก แต่เขากลับรู้สึกว่าอีกฝ่ายเจ้าเล่ห์ลึกล้ำ ไม่ได้มีจิตใจโปร่งใสเท่าคนอื่น ๆ บนยอดเขาน้อยเลย
“ข้าถามเจ้าอยู่ว่าเหตุใดถึงใช้วิชาจิตวิญญาณกับนาง!” หูเหยียนถามพลางจ้องเฉินฉางเซิงด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
หูถูถูเป็นจิ้งจอกในสายเดียวกับเขา ทั้งยังมีพรสวรรค์เป็นสายเลือดจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางที่หาได้ยากในรอบหมื่นปีของเผ่าจิ้งจอก ต่อให้พวกเขาเพียงพบกันโดยบังเอิญ แม้เขาจะจากเขาชิงชิวไปด้วยความขุ่นเคือง ก็ไม่มีทางยืนมองอัจฉริยะของเผ่าตนถูกทำร้ายอยู่เฉย ๆ!
ยิ่งไปกว่านั้น เขาตั้งใจจะถ่ายทอดวิชาความรู้ทั้งหมดให้หูถูถูอยู่แล้ว ในใจของหูเหยียน นางไม่ต่างจากหลานชายหลานสาวของตนเลย!
แรงกดดันของผู้แข็งแกร่งขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์ กับพลังปีศาจอันมหาศาลที่ทำให้เฉินฉางเซิงหายใจลำบาก ล้วนแสดงให้เห็นถึงความโกรธเกรี้ยวของหูเหยียนตรงหน้าอย่างชัดเจน