ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 34 ใครบอกว่าเผ่ามนุษย์ไร้มหาจักรพรรดิ?

7 นาที· 1.6K คำ

โอวหยางพาเซียวเฟิงเพิ่งเดินมาถึงเชิงเขายอดเขาน้อย กระเรียนกระดาษสีขาวตัวมหึมาก็ลอยล่องมาถึงเบื้องหน้า

“ศิษย์พี่ใหญ่กลับมาแล้วหรือ? ซื้อของฝากมาให้ถูถูหรือไม่?” เสียงใสกังวานของหูถูถูดังมาจากบนกระเรียนกระดาษ

โอวหยางยิ้มกว้าง มองหูถูถูกระโดดลงจากกระเรียนกระดาษ ก่อนจะค้นตัวเขาราวกับลูกสุนัขตัวน้อยที่กำลังหาของฝาก

“ดูสิว่านี่คืออะไร?” โอวหยางล้วงไม้ผลไม้เคลือบน้ำตาลออกมาจากแขนเสื้อ ราวกับกำลังร่ายกลแปลงของ

“ว้าว! ผลไม้เคลือบน้ำตาล! ข้าไม่ได้กินมานานแล้ว ขอบคุณศิษย์พี่ใหญ่!” หูถูถูรับไม้ผลไม้เคลือบน้ำตาลมาด้วยความยินดี แล้วจุ๊บโอวหยางอย่างมีความสุข ก่อนชูมันขึ้นหมุนตัวไปรอบ ๆ

จู่ ๆ หูถูถูก็สังเกตเห็นเซียวเฟิงที่เดินตามหลังโอวหยางมา

หูถูถูที่เมื่อครู่ยังร่าเริงหยอกล้อ พลันหลบไปอยู่ข้างกายโอวหยาง มือหนึ่งจับเสื้อของเขา อีกมือยื่นศีรษะออกมามองเซียวเฟิงอย่างระแวดระวัง แล้วถามว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ คนผู้นี้เป็นใครหรือ?”

โอวหยางลูบศีรษะหูถูถูอย่างเอ็นดู ก่อนยิ้มกล่าวว่า “นี่คือต้นกล้าชั้นดีที่ข้าหามาให้ท่านอาจารย์ นับเป็นศิษย์สายนอกของยอดเขาน้อย”

กล่าวจบ โอวหยางก็หันไปมองเซียวเฟิง “ศิษย์น้องเซียว นี่คือหูถูถู ศิษย์คนที่ห้าของยอดเขาน้อย แม้อายุยังน้อย แต่ก็นับเป็นศิษย์พี่ของเจ้า”

ลำดับในสำนักไม่ได้จัดตามอายุ แต่จัดตามเวลาที่เข้าสำนัก

อย่างไรเสีย สำหรับผู้บำเพ็ญตบะสูงที่มีอายุหลายร้อยหลายพันปี อายุย่อมไม่ใช่สิ่งที่มีความหมายมากนัก

ยกตัวอย่างเช่น หากคนธรรมดาอายุ 30 ปีไปหาสาวน้อยอายุ 7 ขวบ คนอื่นย่อมเห็นว่าเขาเป็นเดรัจฉาน

แต่หากผู้บำเพ็ญเพียรอายุ 400 ปี กับผู้บำเพ็ญเพียรอายุ 300 ปีผูกสัมพันธ์เป็นคู่บำเพ็ญ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป