ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 38 ใครกันที่ให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

7 นาที· 1.6K คำ

เช้าวันถัดมา ท้องฟ้ามืดครึ้ม เมฆต่ำปกคลุมทั่วหล้า

บรรยากาศบนยอดเขาน้อยตึงเครียดไปหมด

เฉินฉางเซิงยืนอยู่ด้านหลังเซียวเฟิงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ก่อนเอ่ยกำชับว่า “ศิษย์พี่ ประเดี๋ยวท่านเป็นคนแต้มดวงตาให้เทพอสูรเหล่านี้ จำไว้ แต้มเฉพาะมังกรเขียวกับหงเชว่ และต้องแต้มพร้อมกัน!”

โอวหยางรับพู่กันแต้มดวงตาจากเฉินฉางเซิงมา ก่อนพยักหน้าอย่างจริงจัง

จากนั้นเฉินฉางเซิงก็หันไปกล่าวว่า “ศิษย์พี่รอง ศิษย์น้องสี่ พวกท่านคอยคุ้มกัน หากศิษย์น้องเซียวแย่งชิงจิตสำนึกของเทพอสูรไม่สำเร็จ พวกท่านต้องลงมือทันที ใช้เจตจำนงกระบี่ตัดสายสัมพันธ์ระหว่างศิษย์น้องเซียวกับจิตสำนึกของเทพอสูรเสีย”

หลิงชิงซงกับไป๋เฟยอวี่ยืนกอดกระบี่ สีหน้าเคร่งขรึมไม่ต่างกัน

ท่ามกลางสายตาคาดหวังของหูถูถู เฉินฉางเซิงกระแอมเบา ๆ ก่อนกล่าวว่า “ศิษย์น้องเล็ก ไปเอาผ้าห่มจากห้องมาผืนหนึ่ง แล้วมุดเข้าไปข้างใน อีกเดี๋ยวเสียงฟ้าร้องจะดังมาก”

หูถูถูพยักหน้าอย่างจริงจัง นางยกผ้าห่มผืนเล็กจากห้องของตนออกมา แล้วห่อตัวเองไว้อย่างมิดชิด

เมื่อทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว เฉินฉางเซิงก็เงยหน้ามองฟ้า ถึงเวลาแล้วที่จะถามสวรรค์ว่ามันยอมให้ยืมของสักหน่อยหรือไม่!

เฉินฉางเซิงทะยานขึ้นไปบนแท่นสูงที่เตรียมไว้ สูดลมหายใจเบา ๆ ก่อนประสานมือเป็นเคล็ดวิชา กระบี่ไม้ท้อเล่มหนึ่งพุ่งออกมาจากแขนเสื้อ

“จุด!”

เฉินฉางเซิงเอ่ยเสียงเข้ม เทียนสองเล่มบนแท่นสูงพลันลุกโชนขึ้นเอง

เขากวัดแกว่งกระบี่ไม้ท้อในมือ สะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง ยันต์เหลืองสิบกว่าผืนก็พุ่งออกมา ตั้งเรียงอยู่เบื้องหน้า

เพียงกระบวนท่านี้ เฉินฉางเซิงก็ไปเป็นนักพรตหลวงในโลกมนุษย์ได้อย่างไม่มีปัญหา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป