แรงกดดันอันไร้ขอบเขตและเนตรทัณฑ์สวรรค์ที่มีอำนาจพอจะทำลายโลกเบิกขึ้น เพียงชั่วพริบตาก็จับจ้องไปยังหูเหยียน จิ้งจอกทิเบตผู้มีพลังบำเพ็ญสูงสุดในที่แห่งนี้
“? ? ?!” ร่างของหูเหยียนแข็งทื่อไปทั้งร่างทันที เขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ ได้แต่ส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง
ไม่ใช่ข้านะ! ถึงข้าจะอยู่ในขั้นผ่านทัณฑ์สวรรค์ แต่ข้าไม่กล้าพอจะท้าทายวิถีสวรรค์หรอก!
เด็กพวกนี้บ้ากันไปหมดแล้วหรือไร! มีฝีมือแค่ไหนกันเชียว ถึงกับเรียกเนตรทัณฑ์สวรรค์ออกมาได้!
ไป๋เฟยอวี่มองเนตรทัณฑ์สวรรค์บนฟ้าด้วยสีหน้าปกติ ในใจแปลกใจเล็กน้อย เนตรทัณฑ์สวรรค์นี้อ่อนแอลงจนแทบไม่เหลือสภาพ เมื่อเทียบกับยุคบรรพกาล
ไป๋เฟยอวี่ค่อย ๆ ชักกระบี่ออกมา วิถีสวรรค์ไร้เมตตา เช่นนั้นข้าจะเป็นวิถีสวรรค์เอง!
ชิ้ง! เสียงกระบี่อันรวดเร็วชักออกจากฝักดังกังวาน เจตจำนงกระบี่ทั่วกายหลิงชิงซงพลันพุ่งทะยาน ชี้ตรงสู่สวรรค์
“วิถีสวรรค์ไร้เมตตา ข้าจะฟันวิถีสวรรค์!”
เฉินฉางเซิงเพียงต้องการให้ทั้งสองตัดขาดสายสัมพันธ์ระหว่างเซียวเฟิงกับจิตสำนึกของสัตว์เทพ ในยามที่วิถีสวรรค์ไม่อนุญาต และเซียวเฟิงพ่ายแพ้ต่อจิตสำนึกของสัตว์เทพ
แต่ทั้งสองกลับชักกระบี่พร้อมกัน เผชิญหน้ากับวิถีสวรรค์โดยตรง
ในสายตาของอัจฉริยะ วิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดก็คือแก้ให้ถึงต้นตอ!
เนตรทัณฑ์สวรรค์สัมผัสได้ถึงเจตจำนงกระบี่สองสายที่พุ่งตรงเข้าหาตน
ดวงตาซึ่งเดิมไร้ความรู้สึกและสงบนิ่งราวผืนน้ำของเนตรทัณฑ์สวรรค์เผยความฉงนขึ้นมาบ้าง
เหตุใดเจตจำนงกระบี่หนึ่งในสองสายนี้จึงให้ความรู้สึกคุ้นเคยนัก?
เนตรทัณฑ์สวรรค์ก้มมองลงไป เห็นไป๋เฟยอวี่ในชุดขาว สีหน้าไร้อารมณ์ ทว่ามุมปากกลับมีรอยยิ้มบาง ๆ ราวกับกำลังทักทายตน