ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 37 ใครกันให้เจ้าหนุ่มนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

7 นาที· 1.6K คำ

“ศิษย์พี่โอวหยาง ขอร้องละ อย่าขุดอีกเลย ถ้าขุดต่อไป ค่ายกลพิทักษ์สำนักคงเปิดใช้งานไม่ได้แล้ว!” เด็กหนุ่มในชุดนักพรตสีน้ำเงินธรรมดาคนหนึ่งวิงวอนโอวหยาง

โอวหยางถือจอบเหล็ก กำลังแซะผลึกแก่นศิลาวิญญาณชั้นยอดที่ฝังอยู่บนพื้น

ผลึกแก่นศิลาวิญญาณชั้นยอดมีอยู่เฉพาะส่วนลึกที่สุดของสายแร่ศิลาวิญญาณ ทั้งยังพบได้ยากยิ่ง ไม่ว่าจะนำไปใช้บำเพ็ญเพียรหรือหลอมสร้างศาสตราวิเศษ ล้วนเป็นวัตถุดิบจำเป็นที่ขาดไม่ได้

มีเพียงสำนักชั้นยอดอย่างสำนักชิงอวิ๋นเท่านั้น ที่นำมันมาใช้สร้างค่ายกลพิทักษ์สำนัก

“จะลนลานไปไย หากเจ้าสำนักลงโทษ ก็แค่บอกไปว่าข้าทำเอง ก้อนนี้ให้เจ้า มีข้ากินก็ไม่มีทางให้เจ้าขาดหรอกน่า” โอวหยางแบกกระสอบไว้บนหลัง ยัดเศษก้อนหนึ่งให้เด็กหนุ่ม แล้วกล่าวอย่างใจกว้าง

เด็กหนุ่มรับผลึกแก่นศิลาวิญญาณชั้นยอดจากมือโอวหยางอย่างหวาดหวั่น ผลึกก้อนนี้มีค่าพอ ๆ กับทรัพยากรบำเพ็ญเพียรของเขาครึ่งปี

ในกระสอบที่โอวหยางแบกอยู่มีผลึกบรรจุอยู่เต็มถึงครึ่งกระสอบ!

บุรุษผู้นี้ถึงกับแซะค่ายกลพิทักษ์สำนักไปทั่วทั้งแนว!

หากหน่วยลาดตระเวนจากยอดเขาลงทัณฑ์มาเห็นเข้า คนธรรมดาคงไม่ตายก็ต้องถูกถลกหนังไปชั้นหนึ่ง

กล้าขุดค่ายกลพิทักษ์สำนัก ยังจะพูดได้อีกหรือว่าไม่ใช่คนทรยศสำนัก?

แต่ตอนที่บุรุษผู้นี้กำลังขุด หน่วยลาดตระเวนกลับเดินผ่านมาพอดี แถมยังทักทายกันอีกว่า

“พวกพี่น้องไปทำอะไรกันมา?”

“ศิษย์พี่โอวหยาง เจ้าของยอดเขาให้พวกเรามาตรวจตราภูเขา แล้วท่านกำลังทำอะไรอยู่หรือ?”

“เฮ้อ ที่บ้านขาดแคลนศิลาวิญญาณนิดหน่อย ข้าก็เลยมาขุดกลับไปสักหน่อย คนเราต้องพึ่งพาตนเองสิ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป