ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 86 ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

7 นาที· 1.6K คำ

ตาแก่ที่บ้านวางแผนให้เจ้ารองมาตั้งนาน กระทั่งขุดหลุมศพชาติที่แล้วของเสี่ยวไป๋ขึ้นมา ก็เพื่อให้เจ้ารองได้บางอย่างจากหลุมศพของเสี่ยวไป๋

หากมีไอ้เศษสวะตาบอดคนไหนกล้ามากระโดดโลดเต้นต่อหน้าฉัน อย่างมากก็แค่โปรยเถ้ากระดูกมันเสีย ครั้งนี้ฉันจะพาเจ้าสามไปด้วย หลังโปรยเถ้ากระดูกแล้ว ยังต้องลบจิตวิญญาณของมันให้หายไปด้วย!

ต้งซวีจื่อมองโอวหยางที่ทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาว ย่อมรู้ว่าเจ้าตัวอกตัญญูตรงหน้ากำลังคิดอะไรอยู่ เขาเอ่ยอย่างจนใจว่า “ครั้งนี้ไม่เพียงมีสำนักนับไม่ถ้วนมุ่งหน้าไปยังแดนลับเซียน ยังมีผู้บำเพ็ญอิสระทั่วหล้าด้วย ความกล้าหาญของคนเพียงคนเดียวอาจห้าวหาญได้ชั่วครู่ ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่แดนลับเซียนให้ความสำคัญคือวาสนา ไม่เกี่ยวกับความแข็งแกร่งมากน้อยของผู้ใด ต่อให้เจ้าแข็งแกร่งเพียงใด จะเหนือกว่าเซียนได้หรือ?”

“เซียนแข็งแกร่งแค่ไหนก็ยังตายไม่ใช่หรือ? ตาแก่ช่างพูดมากเสียจริง!” โอวหยางบ่นในใจ แต่ก็ยังเผื่อใจระวังเอาไว้

คำพูดของต้งซวีจื่อไม่ผิด ชาติก่อนเสี่ยวไป๋ไล่สังหารเซียนเสียราวกับเชือดไก่ ใครจะรู้ว่าเขาเก็บอะไรไว้ในหลุมศพของตัวเองบ้าง

ถ้าอย่างนั้นคราวนี้ต้องพาเสี่ยวไป๋ไปด้วยแน่นอน!

เจ้ารองอยู่แนวหน้า ฉันอยู่ตรงกลาง เจ้าสามอยู่ซ้าย เสี่ยวไป๋อยู่ขวา

ดูท่าคราวนี้หน่วยชั้นยอดของยอดเขาน้อยจะต้องออกศึกกันพร้อมหน้าแล้ว

ต้งซวีจื่อกวาดตามองทั้งสี่คน รู้ดีเช่นกันว่าเจ้าหนูตัวแสบทั้งสี่ตรงหน้า หากปล่อยใครออกไปสักคน ย่อมก่อคลื่นลมสะเทือนโลกผู้บำเพ็ญได้ทั้งนั้น

ทว่าตอนนี้พวกเขายังอ่อนแอเกินไป คนที่มีขั้นสูงสุดก็เป็นเพียงหลิงชิงซงที่อยู่ขั้นหยวนอิง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป