ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 23 ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

6 นาที· 1.5K คำ

สิงโตหินพาโอวหยางกับพวกอีกสองคนทะยานฝ่าหมู่เมฆ ก่อนกระโจนลงตรงปลายบันไดหินหยกขาว

โอวหยางกับอีกสองคนกระโดดลงจากหลังสิงโตหิน มันมองโอวหยางอย่างระมัดระวัง แววตาราวกับกำลังถามว่าตนไปได้หรือยัง ท่าทางว่าง่ายราวกับสุนัขพันธุ์ปักกิ่ง

โอวหยางยื่นมือไปตบหัวสิงโตหินเบา ๆ แล้วถ่ายทอดปราณแท้สายหนึ่งเข้าสู่ร่างของมัน

เมื่อสัมผัสได้ถึงปราณแท้ที่ไหลเวียนอยู่ในร่าง สิงโตหินก็ยินดีจนแทบคลั่ง มันแลบลิ้นเลียโอวหยาง เห่าโฮ่ง ๆ สองครั้ง ก่อนวิ่งปรู๊ดลงจากเขาไป

โอวหยางหันกลับมาเบื้องหน้าเป็นลานกว้างใหญ่ ทั้งลานปูด้วยหยก และบนเนื้อหยกยังแผ่ไอวิญญาณออกมาจาง ๆ

ไอวิญญาณที่ลอยอวลทำให้ลานทั้งผืนดูราวกับแดนเซียน

ช่างฟุ่มเฟือยนัก! พวกผู้บำเพ็ญอิสระข้างนอกแย่งชิงศิลาวิญญาณชั้นต่ำกันจนแทบเอาชีวิตไม่รอด

แต่ในสำนักชิงอวิ๋น กลับเอาศิลาวิญญาณมาใช้ปูลานเสียอย่างนั้น!

ยามนี้บนลานมีผู้คนขวักไขว่ คึกคักเป็นอย่างยิ่ง

การประลองใหญ่ของสำนักที่จะจัดขึ้นในอีกหนึ่งเดือนกำลังจะเริ่มต้น ตอนนั้นไม่เพียงผู้อาวุโสจากยอดเขาต่าง ๆ จะเข้าร่วม แต่ยังเชิญสำนักเซียนทั้งหลายมาร่วมชมพิธีด้วย

สำนักชิงอวิ๋นจัดการประลองใหญ่ของสำนักทุกห้าปี และการประลองแต่ละครั้งไม่เพียงเป็นโอกาสให้ศิษย์สายนอกได้เข้าสู่สายใน แต่ยังเป็นการประชันฝีมือระหว่างศิษย์สายในของแต่ละยอดเขา ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นช่วงเวลาที่สำนักชิงอวิ๋นได้แสดงแสนยานุภาพต่อสำนักอื่น ๆ

ในการประลองครั้งนี้ ศิษย์สายนอกมีโอกาสเข้าตาผู้นำยอดเขาต่าง ๆ ของสำนักชิงอวิ๋น ส่วนศิษย์สายในก็มีโอกาสได้รับรางวัลเป็นวิชาและทรัพยากรบำเพ็ญระดับสูง อีกทั้งยังเป็นเวทีให้สำนักชิงอวิ๋นแสดงตัวต่อโลกภายนอก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป