ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 22 ใครกันที่ตั้งไอ้หมอนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

6 นาที· 1.4K คำ

สงครามระหว่างสตรีมักเกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบเสมอ

เด็กสาวสองคน คนหนึ่งตัวโต คนหนึ่งตัวเล็ก แม้ภายนอกจะดูสนิทสนมกลมเกลียว แต่ทุกถ้อยคำกลับซ่อนคมดาบคมกระบี่ไว้ คอยทิ่มแทงอีกฝ่ายอย่างไม่ปรานี

“ศิษย์น้องตัวเล็กน่ารักน่าเอ็นดูจริง ๆ!”

“ข้าอยู่กับศิษย์พี่ทุกวันทุกคืน!”

“ว่าง ๆ ก็มาเที่ยวที่ยอดเขาหยกหญิงสิ เด็ก ๆ ก็ควรเล่นกับเด็ก ๆ ด้วยกัน”

“ข้าอยู่กับศิษย์พี่ทุกวันทุกคืน!”

......

โอวหยางรีบห้ามศึกประหลาดระหว่างทั้งสองคน ก่อนหันไปยิ้มให้ซูหลิงเอ๋อร์แล้วกล่าวว่า “ศิษย์น้อง ได้เวลาแล้ว พวกเรารีบไปกันเถิด!”

ซูหลิงเอ๋อร์หยิบขลุ่ยหยกออกมา ดวงตาเปี่ยมเสน่ห์ทอดมองโอวหยาง ก่อนเอ่ยเสียงอ่อนหวานว่า “ศิษย์พี่ ให้ข้าเป่าขลุ่ยให้ฟังดีหรือไม่?”

“แค่ก ๆ ๆ เรื่องสำคัญต้องทำก่อน เรื่องนี้ไว้เสร็จธุระแล้วค่อยมาเจอกันที่ห้องข้า พวกเราค่อยคุยกันให้ละเอียด!” โอวหยางกระแอมแห้ง ๆ พลางกล่าว

ใครจะไปทนไหวกัน ถึงจะรู้ว่าคำว่าเป่าขลุ่ยที่ซูหลิงเอ๋อร์พูดกับความหมายที่เขาเข้าใจนั้นไม่ใช่เรื่องเดียวกันก็เถอะ

แต่พอเห็นสาวงามผู้มีเสน่ห์เย้ายวนและบริสุทธิ์เอ่ยวาจาเช่นนี้มาทดสอบจิตมรรคา ใครบ้างจะทนไหว!

“ไม่รู้ว่าข้าจะทนไหวหรือเปล่า?” โอวหยางพึมพำกับตนเอง

“ศิษย์พี่พูดอะไรหรือ?” ซูหลิงเอ๋อร์เอียงศีรษะถามอย่างสงสัย

“ไม่มีอะไร ๆ!”

หูถูถูมองทั้งสองคนหยอกเย้ากันอย่างหวานชื่นแล้วพลันเดือดดาล ศิษย์พี่เป็นคนเลวจริง ๆ!

ทั้งที่มีศิษย์น้องตัวน้อยน่ารักอย่างข้าอยู่แล้ว ยังออกไปหว่านเสน่ห์ใส่คนอื่นอีก ไม่รู้จิ้งจอกเจ้าเสน่ห์นั่นโผล่มาจากที่ใด!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป