ใครกันให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

ตอนที่ 36 ใครกันที่ให้เจ้าหนูนี่เป็นศิษย์พี่ใหญ่?

8 นาที· 1.7K คำ

ในที่สุดเฉินฉางเซิงก็ยอมใช้แผ่นหลังของเซียวเฟิงเป็นผืนผ้า สักตราสัตว์เทพทั้งห้าทิศลงไปให้

ส่วนโอวหยางกลับรั้งไป๋เฟยอวี่ไว้ไม่ยอมปล่อย ยืนกรานให้เขาลองนึกดูดี ๆ ว่าตาเฒ่าขอทานนั่นยังไม่ได้มอบเคล็ดวิชาไร้เทียมทานอะไรให้เขาเลย

โอวหยางพูดไม่หยุดว่า ตามเนื้อเรื่องแล้ว ตาเฒ่าขอทานผู้นั้นต้องพกเคล็ดวิชาติดตัวเป็นร้อยเล่มแน่

อย่างเช่นวิธีทะลวงเข้าสู่ขั้นสร้างฐาน

ไป๋เฟยอวี่ส่ายหน้าพลางบอกว่า ตอนที่โอวหยางเก็บเขากลับมา ก็เห็นอยู่แล้วไม่ใช่หรือว่าอย่าว่าแต่เงินเลย เขาอดอยากมาสามวันแล้วด้วยซ้ำ

โอวหยางจึงได้แต่ยอมแพ้อย่างไม่เต็มใจ

การสักตราสัตว์เทพทั้งห้าทิศลงบนตัวเซียวเฟิงไม่ใช่เรื่องยาก แต่สิ่งที่ยากที่สุดคือ หากโอวหยางเปิดสติปัญญาให้สัตว์เทพแล้ว ทัณฑ์อสนีที่เรียกมาจะเป็นสิ่งที่เซียวเฟิงต้านทานไหวหรือไม่!

เหตุที่สัตว์เทพได้ชื่อว่าเป็นสัตว์เทพ ก็เพราะพวกมันคือความแปรผันอันยิ่งใหญ่ที่สุดในฟ้าดินแห่งนี้

งูบำเพ็ญสามพันปีจึงกลายเป็นเจียว และเจียวบำเพ็ญอีกสามพันปีจึงกลายเป็นมังกร

ในฟ้าดินแห่งนี้มีเจียวมังกรมากมาย ทว่าห่างหายจากการปรากฏกายของมังกรแท้จริงมานานแล้ว

เพียงเท่านี้ก็พอจะจินตนาการได้ว่าพวกเจียวที่หมายแปลงกายเป็นมังกรจะมีจุดจบเช่นไร

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสัตว์เทพที่โอวหยางสร้างขึ้นแบบเร่งรัดเช่นนี้

แถมยังวาดทีเดียวตั้งห้าตัว!

เกรงว่าโอวหยางเพิ่งเปิดสติปัญญาให้พวกมันได้ไม่ทันไร วินาทีถัดมาเซียวเฟิงก็อาจถูกทัณฑ์อสนีผ่าจนไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน

ไป๋เฟยอวี่จ้องเซียวเฟิงเขม็ง ตั้งแต่แรกเห็นเด็กหนุ่ม เขาก็พบว่ารากฐานและตันเถียนของอีกฝ่ายถูกทำลายจนสิ้น

หากคิดจะบำเพ็ญ ก็มีแต่ต้องฝึกกายาเท่านั้น!

แต่ถึงอย่างนั้น แม้ในยุคบรรพกาล การฝึกกายาก็ยังเป็นวิถีบำเพ็ญที่ยากที่สุด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป